Algemene aandeelhoudersvergadering van Ahold.
Algemene aandeelhoudersvergadering van Ahold. © ANP

Hoogleraar: voorstellen topmanagement vrijwel altijd kritiekloos aangenomen

Aandeelhoudersvergaderingen zijn Noord-Koreaanse partijdagen

Aandeelhoudersvergaderingen zijn Noord-Koreaanse partijdagen. Zo karakteriseert hoogleraar corporate governance Hans van Oosterhout van Erasmus School of Management ze. Voorstellen van het topmanagement worden vrijwel altijd zonder kritische noten met 95 of meer procent van de stemmen aangenomen.

Voorstellen van de aandeelhouders worden met eenzelfde percentage verworpen. Van Oosterhout analyseerde 12.513 voorstellen (bestuurdersbenoemingen, goedkeuringen jaarrekening, décharge, statutenwijzingen) op 717 jaarlijkse aandeelhoudersvergaderingen in vijftien Europese landen. 'Het gemiddeld aantal tegenstemmen was 4 procent', zo zegt hij. Reden is dat de tegenstemmen beperkt zijn tot kleine aandeelhouders.

De grootaandeelhouders hebben meestal een kort lijntje met het bestuur en kunnen op voorhand al hun onvrede uiten mocht dat nodig zijn. Toch vindt Van Oosterhout het gemor van kleine aandeelhouders niet helemaal zinloos. Volgens hem trekken de ondernemingen het zich wel aan. Dat blijkt onder meer bij het verzet tegen te hoge bestuurdersbeloningen. Bij ondernemingen waar dat gebeurt, vinden vaker bestuurderswisselingen plaats. 'Blijkbaar werkt het gemor toch als een kanarie in de kolenmijn. Maar dat verandert weinig aan de salarissen zelf.'

De boze witte aandeelhouders willen op hun eigen manier hun onvrede uiten

Er is wel een opvallend verschil tussen de Angelsaksische landen zoals de VS en Groot-Brittannië waar vooral het belang van aandeelhouders centraal staat en die in centraal-Europese landen als Duitsland en Oostenrijk waar ook de belangen van andere stakeholders belangrijk worden geacht. In de VS en Groot-Brittannië irriteert het topmanagement zich vooral aan de kritiek van werknemers en de milieubeweging en worden hoge salarissen niet erg gevonden zo lang het bedrijf goed presteert. In Duitsland en Oostenrijk is bezoldiging de grootste bron van irritatie.

Van Oosterhout vergelijkt de morrende kleine aandeelhouders een beetje met de boze witte mannen bij de verkiezingen. De boze witte aandeelhouders willen op hun eigen manier hun onvrede uiten. 'Belangrijk is wel dat het bestuur de reden van de onvrede onderzoekt', zo zegt hij.