Ligt het aan het CDA, dan wordt de verlofregeling vanaf 2008 een ‘brede individuele spaarverzekering’. Een appeltje voor de dorst in tijden met minder inkomen, ongeacht door welke oorzaak: werkloosheid, deeltijdwerk, tijdens het opstarten van een eigen bedrijf of voor wie in een nieuwe baan minder verdient.
Sinds 2006 doen 400 duizend werknemers mee, tegen 2,5 miljoen spaarloonspaarders. Het wil maar niet vlotten.
‘De levensloopregeling is de tekentafelfase nooit ontgroeid en dat is vreemd. Want de problemen waarvoor zij een oplossing biedt – de combinatie van werk en zorg – zijn onverminderd groot. Vrijwilligerswerk, opvoeding, mantelzorg vinden we allemaal belangrijk, ook om professionele circuits te ontlasten. Dat botst met ons doel zo veel mogelijk vrouwen en ouderen aan het werk te krijgen, want dan hebben we het over dezelfde mensen.’
Wat wilt u precies veranderen?
‘We moeten de levensloop reanimeren door hem los te koppelen van de wettelijke verlofmogelijkheden. Nu kan het gespaarde tegoed alleen worden opgenomen bij officieel verlof: ouderschap, sabbatical, scholing of vroegpensioen. Meer bestedingsvrijheid zal werknemers meer eigenaar maken.’
Is dat het echte probleem? Is spaarloon financieel niet gewoon interessanter?
‘Nee. In berekeningen steekt het financiële voordeel zelfs positief af bij het spaarloon. De terughoudendheid zit in de onzekerheid: waar kan ik dit geld eigenlijk voor gebruiken?’
Een laatste reddingspoging?
‘Nee. Geef het wat tijd. Pensioen was ook niet meteen een hit. Niettemin groeit de kritiek, ook bij het CDA.’