‘Blue card’ EU mist verblijfsgarantie

Uitgangspunt van het systeem is dat de EU-landen blijven bepalen hoeveel arbeidsmigranten ze willen toelaten. Aanvankelijk stuurde eurocommissaris Frattini van Justitie en Migratie aan op een regeling waarbij de houders van een blue card na twee jaar automatisch het recht zouden krijgen zich ook in andere EU-landen te vestigen. Die bepaling is echter geschrapt. Andere landen mogen hen ook na twee jaar werken in de EU weigeren toe te laten, als bijvoorbeeld hun quota voor legale migranten zijn bereikt.

Volgens Frattini is de blue card nodig om de verwachte tekorten aan arbeidskrachten op te vangen. Met de regeling hoopt de Commissie meer hoogopgeleide migranten naar de EU te trekken, bijvoorbeeld voor de ict-sector. Momenteel kiezen de meeste hooggeschoolde migranten voor de Verenigde Staten, terwijl de laaggeschoolde arbeiders vooral koers zetten naar de EU.

Volgens Commissie-voorzitter Barroso mijden veel hooggeschoolde migranten de EU omdat ze opzien tegen de wirwar van regels in de 27 landen.

Om in aanmerking te komen voor een blue card moet een buitenlandse werknemer kunnen aantonen dat hij een aanbod voor een baan heeft waarmee hij tenminste driemaal het minimumloon verdient. De landen mogen van deze eis afwijken als de kandidaat een universitaire titel heeft behaald in een van de lidstaten.

De toegang geldt voor twee jaar, maar kan daarna worden verlengd. Als een houder van de Europese werk- en verblijfsvergunning in die periode zijn baan kwijtraakt, heeft hij drie maanden de tijd om een nieuwe baan te vinden. Lukt dan niet, dan kan de vergunning worden ingetrokken.

Aantrekkelijk voor houders van de blue card is dat ze na een half jaar het recht krijgen hun gezin te laten overkomen. Verder hebben ze recht op dezelfde sociale voorzieningen als andere werknemers. ‘Op die manier worden de arbeidsmigranten uit derde landen niet alleen tegen uitbuiting beschermd, maar worden ook de EU-burgers beschermd tegen goedkope arbeid’, aldus de Commissie.

Het is de vraag of het voorstel erdoor komt. Vooral Duitsland heeft bezwaar tegen de regeling, terwijl ook Oostenrijk zich afvraagt waarom deze zaak op Europees niveau moet worden geregeld.

Ook onder de nieuwe EU-landen leven bezwaren. Zij zijn bang dat hun eigen mensen in andere EU-landen van de markt verdrongen zullen worden door nieuwkomers van buiten de Unie.

De eerste reacties van Nederlandse europarlementariërs waren over het algemeen positief. ‘ Een Europese blue card schept duidelijkheid en eerlijkheid ten opzichte van de mensen die naar Europa willen komen. Het is de enige manier om de vraag en het aanbod op elkaar af te stemmen’, vindt Jeanine Hennis-Plasschaert (VVD). Ook Kathalijne Buitenweg (GroenLinks) is positief al vindt zij dat ook laagopgeleide migranten van de regeling moeten kunnen genieten.