UvA-regenten tonen wéér totaal gebrek aan begrip voor protesten
© ANP

UvA-regenten tonen wéér totaal gebrek aan begrip voor protesten

Zou met het zoenoffer van Louise Gunning aan de UvA werkelijk een nieuwe start kunnen worden gemaakt? Het is opvallend hoe lang het überhaupt geduurd heeft alvorens zij inzag dat zij niet de juiste persoon was om het nu ook plotseling door het zittende College van Bestuur als 'zeer gewenst' omarmde vernieuwingsproces te leiden.

Dit niet alleen vanwege haar wat ongelukkige opereren tijdens de Bungehuis- en Maagdenhuisbezetting, zoals direct dreigen met idiote dwangsommen en een hardhandige ontruiming die in schril contrast staat met de fluwelen handschoenen waarmee de politie vaak voetbalsupporters aanpakt, want die meppen meteen terug. Het probleem zit dieper: het zit in de ongeloofwaardigheid om eerst A als beleid uit te dragen, en dan, als de wind plotseling uit een andere hoek blijkt te komen, met (althans uiterlijk) even groot enthousiasme het tegendeel.   

Voor alle duidelijkheid: de al veel langer sluimerende onvrede onder studenten en docenten is niet veroorzaakt door Louise Gunning, niet veroorzaakt door het feit dat met haar aantreden indertijd het College van Bestuur een nieuwe koers zou zijn gaan varen. Die koers was veel ouder. Gunning is, zoals veel van haar medebestuurders, op een rijdende trein gesprongen en heeft die koers gewoon braaf voortgezet, zonder het idee dat er met die koers iets mis zou kunnen zijn.

Gedachteloze meelopers

Iemand die echt zelf inhoudelijke ideeën heeft en daarvoor staat, houdt automatisch de eer aan zichzelf als die ideeën geen kans van slagen (meer) hebben

Juist dit vermoedelijk tamelijk gedachteloze voortzetten van bestaand beleid, zonder zelf - dus zonder druk van buiten - de fundamenteel foute uitgangspunten ervan ter discussie te durven stellen, is kenmerkend voor de meeste Nederlandse bestuurders: geen creatieve 'misdadigers', maar gedachteloze meelopers.   

Het gevolg van dat gebrek aan echt eigen opvattingen is echter dat het besef dat een nieuwe koers ook omwille van de geloofwaardigheid daarvan nieuwe gezichten nodig heeft, bij de betrokkenen maar zeer langzaam indaalt. De in Nederland diepgewortelde bestuurdersreflex is nu eenmaal: als ik braaf conform de tijdgeest kunstje A kan, dan kan ik, als de tijdgeest inmiddels iets anders blijkt te verlangen, toch ook even braaf kunstje B?   

Iemand die echt zelf inhoudelijke ideeën heeft en daarvoor staat, houdt automatisch de eer aan zichzelf als die ideeën geen kans van slagen (meer) hebben. Bij ons zijn dat soort zeer mensen schaars - de gewezen voorzitter van de Raad voor Cultuur, Els Swaab, die indertijd opstapte omdat ze weigerde het botte afbraakbeleid van Halbe Zijlstra voor haar rekening te nemen, vormt een van de weinige positieve uitzonderingen. De anderen hebben huis en hypotheek, en vooral de ambitie om het nog heel ver als manager te schoppen.

Reputatiemanagement

Nu het CvB totaal de weg is kwijt geraakt, gaat men zich níet inhoudelijk op de grondslagen van die weg bezinnen

Wát er namelijk ten diepste op het Maagdenhuis mis is, maakte een ontluisterend stuk in de NRC van vrijdag duidelijk: de UvA heeft nu 'als woordvoerder een bureau aangezocht dat gespecialiseerd in reputatiemanagement'.   

Leest u die zin vooral nog eens, en laat de impact ervan tot U doordringen: nu het CvB totaal de weg is kwijt geraakt, gaat men zich niet inhoudelijk op de grondslagen van die weg bezinnen, om vervolgens zelf vol overtuiging over de nieuwe juiste weg het woord te voeren, nee, zij heeft nu 'als woordvoerder een bureau aangezocht dat gespecialiseerd in reputatiemanagement'.   

Het NRC-artikel vervolgt: 'De UvA-woordvoerder die tijdens de bezetting van het Maagdenhuis veelvuldig in beeld was namens de afdeling 'corporate communicatie' is met verlof. Dat komt door 'persoonlijke omstandigheden'.' Persoonlijke omstandigheden, jaja. En dan die afdeling 'Corporate communicatie': brrrr. Dan weet je al meteen wat er mis is, als een universiteit in de uren van groot bestuurlijk gevaar op een eigen ministerie voor Propaganda terugvallen moet. Ja, dan kun je maar beter wegens persoonlijke omstandigheden opkrassen.   

Maar wordt het nu anders? Heeft het romp-CvB iets geleerd? Nou nee. 'De reputatie-experts van Capita', aldus de NRC, 'staan de UvA bij met het formuleren van een nieuwe communicatiestrategie, in reactie op de maandenlange protesten van studenten en docenten tegen het beleid van de UvA'.

Noord-Korea

Foto's van mooie bloemen in bloei als het er echt om gaat spannen: ook in Noord-Korea houden ze daarvan

Nog los van de vele miljoenen die deze professionele windbuilen ongetwijfeld voor hun powerpointpresentaties ten Maagdenhuize toucheren: juist door zo'n bureau in de arm te nemen, tonen de universitaire regenten hun totale gebrek aan begrip voor de protesten aan. Zij hebben hun mond vol over 'communicatie', omdat ze ons hun leven lang niets inhoudelijks te zeggen zullen hebben.   

De NRC meedogenloos: 'Voor de protesten losbarstten, leek de UvA haar communicatie goed op orde te hebben. Zij bediende zich van een strategie die was uitgestippeld door het bureau Bourne - gespecialiseerd in de 'communicatieve en creatieve positionering van organisaties'. Samen met reclamebureau 210kg bedacht Bourne de 'We are U'-campagne voor de UvA. Daarin wordt die neergezet als een intellectual hub: een gezellige verzamelplaats van verzamelplaats van dwarse denkers. 'Informeel als we zijn, durven we het met elkaar oneens te zijn'.  

Afgezien van het modieuze Dunglish: als iets gebleken is, dan wel dat 'We' geenszins 'U' is, integendeel. En inderdaad: studenten, docenten en bestuurders waren het totaal niet eens. Alleen bleek dat toen, gezien al die dwangbevelen, door de laatsten toch wat minder te worden gewaardeerd. U mag het met ons oneens zijn, maar dan wel graag op een wijze waarmee wij het eens zijn.   

Absoluut hoogtepunt in de methode-Bourne, ik citeer de NRC: 'Op de dag van een cruciale demonstratie deelde de UvA-website een foto van de bloesem bij de UvA-campus Science Park met de volgers.' Foto's van mooie bloemen in bloei als het er echt om gaat spannen: ook in Noord-Korea houden ze daarvan. Daar schijnt de begonia erg populair te zijn. Wat was eigenlijk Louises lievelingsbloem?