1489788
RTL Boulevard over de scheiding van Ton en Heleen van Royen. © RTL

'Waarom zweeg het Journaal over Ton en Heleen? Iets met sneeuw. En vorst'

COLUMN In het NOS Journaal geen professionele duiding over de liefdesperikelen van Heleen, Raf, Syl en Bram, constateert columnist Martijn Simons. Er was sneeuw en dus ging het over IJsvereniging De Hondsrug in Noordlaren en deed Matthijs van Nieuwkerk alsof hij nog nooit van 'De hel van '63' had gehoord.

 
Voor een beetje professionele duiding moest je naar Boulevard. Daar legde Albert de situatie piekfijn uit

Dat ik teleurgesteld was, is mild uitgedrukt. Ik was de wanhoop nabij. Waarom bracht het NOS Journaal dinsdag niet het nieuws van de aanstaande scheiding van Ton en Heleen van Royen?

Het huwelijk van de bestsellerauteur en de... ja, de wat eigenlijk, dat huwelijk was over. Na twintig jaar. Pijnlijk. Maar niks daarover bij de NOS. Helemaal niks, onbegrijpelijk. Voor een beetje professionele duiding moest je naar Boulevard. Daar legde Albert de situatie piekfijn uit. Ton bleek zich jarenlang te hebben weggecijferd, in het belang van Heleens carrière, en daar kon hij niet meer mee leven, zeker nu hun jongste kind bijna volwassen was en hij eigenlijk niks meer te doen had. Dat had Albert van goede vrienden van het paar, die volgens hem heel gesloten waren over alle verwikkelingen, maar waar hij toch mooi minutenlang over doorlispelde.

En waarom zag ik in hetzelfde NOS Journaal niks over de verzoeningspoging van Raf en Syl? Als je eerst groot uitpakt met het nieuws van de breuk en de klap en wat er allemaal nog meer is voorgevallen, dan moet je ook met de follow up komen. Eerlijk is eerlijk.

Hadden ze het soms heel druk met iets anders op de redactie? Iets belangrijkers, iets met meer urgentie?

Precies die gedachte had ik voor de derde keer, toen ik dezelfde dag ook al niks meekreeg over de nieuwe liefde van Bram Moszkowicz. Die gaat tegenwoordig met de weduwe van de vermoorde advocaat Evert Hingst, vernam ik via SBS Shownieuws, die het nieuws wel gewoon bracht, zoals het hoort. Gaby Hingst heet de dame in kwestie. Ze is kunstfotograaf, en de twee kennen elkaar al jaren. Ze kwam persoonlijk aan de telefoon om te vertellen dat ze vooral met rust gelaten wil worden, en dat ze hoopt dat er geen narigheid van komt.

Wow.

En toen vervolgens ineens bleek dat Raf en Syl het toch níet gingen proberen, althans niet op korte termijn, maar dat ze er wel alles aan deden om het voor hun zoontje Damian zo makkelijk mogelijk te maken, was er van de kant van de NOS weer enkel stilte.

Wat was er aan de hand?

Sneeuw. Dat was er aan de hand. En vorst.

Er was een lange file, maar echt een héle lange file, die eerst de langste file ooit was, maar later, volgens een deskundige, 'de top 2 had gehaald'. De wegenwacht moest weer ontzettend vaak uitrukken, maar de verkopers van winterbanden hadden topdagen, net als de schaatswinkels. Er was de jaarlijkse strijd om welke ijsbaan de eerste marathon op 'natuurijs' kon organiseren (IJsvereniging De Hondsrug in Noordlaren had dit jaar de primeur, tot ontsteltenis van de ijsclub te Haaksbergen). De verhalen over de Elfstedentocht werden weer gerecycled en met zoveel enthousiasme gebracht dat het net leek alsof Matthijs van Nieuwkerk nog nooit van 'De hel van '63' had gehoord.

De dienstregeling van de NS was als vanouds volledig ontregeld en het was nog maar de vraag of je op de plek van bestemming zou komen. Er was een middelbare school die alle leerlingen ijsvrij had gegeven en in Breda werd - wat een goed idee! - een gigantisch sneeuwballengevecht georganiseerd in het Valkenbergpark.

En het negenjarige jongetje Skipper uit Hoofddorp was de held van zijn klas omdat hij in zijn achtertuin een ijsbaan had aangelegd, zo was te zien in het Jeugdjournaal. Kinderen draaiden rondjes, gleden uit en stonden lachend weer op, er was een picknicktafel neergezet en in een oud olievat brandde een gezellig houtvuur.

Lekker warm, lekker gezellig.

Martijn Simons is schrijver en columnist voor volkskrant.nl.
Volg hem op Twitter @martijnsimons