1617949
Daphne Deckers, 'een van de ware daders'. © ANP

'Taalterroristen lokten met hun laffe aanslag een ware klopjacht uit'

COLUMN Het Koningslied was een brug te ver, schrijft televisiecolumnist Jean-Pierre Geelen. 'Ewbank werd aangeduid als leider, maar van de ware daders is het profiel bekend: het verraderlijke gangsterliefje Daphne Deckers, Guus - 'Kedeng, kedeng' - Meeuwis, Alain Clark en Jack Poels.'

 
Edsilia Rombley wees erop dat John Ewbank 'niet iemand had vermoord ofzo'

Daar hang je dan, als bard in de boom. Troubadour John Ewbank kende zijn klassiekers en preludeerde onlangs in DWDD al op het koningsdrama dat mogelijk zou eindigen volgens de tradities van Asterix.

Zaterdag was de dag dat hij wist die zou komen: Ewbank had het he-le-maal gehad met de kritiek op zijn lied. 'Nageboortes', noemde hij zijn critici. Op Twitter feliciteerde hij een vrouw die in haar 'biopic' een baby in de armen hield met haar Chinese naakthond. Op Facebook jankte de gebeten hond: 'Ik ben zelf de enige paraplu in deze zeikregen en heb besloten dat ik mij niet op deze manier laat bejegenen.'

Alweer zo'n zin die net niet lekker bekte. Dat talent deelt hij met Marco Borsato, die in DWDD zei dat hij wel kritiek op het lied had verwacht, maar: 'Het overvalt je toch, de mate waarop.'

De W van waarop. Stamppot eten.

Gewone sterveling
De botsing rond het Koningslied is een interessante clash tussen hogere en lagere cultuur. Televisie speelt een cruciale rol. Sinds Big Brother en talloze realitysoaps en talentenjachten waarin de gewone sterveling op het schild werd gehesen, heeft de hogere cultuur moeten toezien hoe haar domein kromp. Jarenlang heeft die strijd voortgewoekerd, met Britt en Barbie als koninginnen van het klootjesvolk.

Het Koningslied was een brug te ver. De taalterroristen lokten met hun laffe aanslag een ware klopjacht uit, die zich, net als in Boston, voornamelijk afspeelde via sociale media. De daders konden al snel aan het volk worden getoond op televisie. Ewbank werd aangeduid als hun leider, maar van de ware daders is het profiel bekend. Het verraderlijke gangsterliefje Daphne Deckers, berucht om de ontplofte egel, Guus - 'Kedeng, kedeng' - Meeuwis, Alain Clark en Jack Poels. En Hans Wijers natuurlijk, het vermoedelijke brein achter de organisatie.

Televisie is geregeld bondgenoot van de lagere cultuur. Vrijdag vertoonde DWDD hybride trekjes: de kritiek op het lied werd niet geschuwd, maar de toon bleef mild. Het programma had zich immers gecommitteerd aan de 'primeurs' van lied en clip, en daarmee aan de hoofdverdachten John E. en Marco B.

Dat was al anders in Pauw & Witteman, waar taalkundige Wim Daniëls genadeloos losging op het tekstuele gedrocht. ''Hou je veilig', dat wordt de nieuwe nationale afscheidsgroet.'

Paul de Leeuw
Zaterdag deed Paul de Leeuw, spreekstalmeester op 30 april, nog net of zijn neus bloedde toen hij met Ruth Jacott het Koningslied inzette in Langs de Leeuw. Zonder blikken of blozen toonde hij nog trots hun gezamenlijke regeltje uit de clip: 'De dag dat je wist die zou komen is hier.'

De partizanen speelden een thuiswedstrijd in Life 4 You bij Carlo Boszhard en Irene Moors. 'Wij hadden zoiets van: wij moeten iets positiefs doen.' Edsilia Rombley wees erop dat John Ewbank 'niet iemand had vermoord ofzo'. Medeplichtige Ali B. vond dat de 'azijnpissers' 'niks te doen hebben in hun leven'.

De nieuwe kroningsrel was opening van het NOS-Journaal. Het gesprek van de dag, immers. Lee Towers vond iets. Mensen op straat zeiden iets. Kysia Hekster, verslaggeefster Koninklijk Huis, duidde in duister. Wijzer was socioloog Paul Schnabel, die het 'crowdtexting' hekelde, waarbij iedereen maar zinnen mocht aanleveren: 'Een lied schrijven is een vak.' Hij vond dat 'we er nu maar van moeten afzien'.

Groot gelijk. Een beslissende slag van de beschaving tegen de oprukkende verloedering, al moest de machtige leeuw er even zijn klauwen voor uitslaan. Daar sta je dan, met elkaar in de zon en de regen.

Jean-Pierre Geelen schrijft elke dag een televisiecolumn voor de Volkskrant.