Dit mag u als cultuurliefhebber niet missen in mei

Voorstellingen, exposities, concerten en festivals van deze zomer

Wat valt er in deze maand te beleven op cultureel gebied? De cultuurredactie tipt de beste concerten, exposities, voorstellingen en festivals voor mei.

Zomerfestivals in Europa

Een lange zomer vol fantastische festivals staat ons te wachten. Onze muziek- en theaterspecialisten maakten een selectie van de beste zomerfestivals van Europa. Kijk hier voor het overzicht.

DANS De klassieke dansers van Het Nationale Ballet  in botsing met de hiphoppers van ISH.

In Narnia: de leeuw, de heks en de kleerkast kruist het klassiek ballet de streetdance. Twaalf dansers van de Junior Company van Het Nationale Ballet verbeelden met negen hiphoppers van ISH deel twee uit de beroemde fantasyreeks De Kronieken van Narnia, over vier kinderen die via een magische kast in de betoverde wereld van een Witte Heks belanden.

Martin ten Kortenaar (20, geboren in Canada en één jaar balletdanser bij de Junior Company): 'Ik dans de rol van oudste broer Peter. Wij spreken niet, we dansen alles. Het wordt een battle tussen hiphoppers en balletdansers. We proberen elkaar echter ook tegemoet te komen.

'Tijdens repetities leren we veel van elkaar. Voor een balletdanser is het extreem moeilijk de jarenlang getrainde esthetiek van lange lijnen los te laten. Bij ons is erin gehamerd dat alles licht en sierlijk moet zijn, opwaarts gericht. Nu vraagt choreograaf Marco Gerris van ISH ons onze benen en armen tijdens een sprong juist te krommen. Dat gaat tegen onze natuur in.

Wij trainen van jongs af aan op een heldere, exacte uitvoering van specifieke stappen volgens een klassiek voorgeschreven patroon

'Break your leg is best eng. En daarom leuk. Ik heb zelden zo veel vloerwerk gedaan als nu. Wij trainen van jongs af aan op een heldere, exacte uitvoering van specifieke stappen volgens een klassiek voorgeschreven patroon. Nu moeten we juist onze liezen niet te ver uitdraaien en onze tenen niet strekken. Dat voelt tamelijk gek.'

Carl Refos (30, geboren in Nederland en tien jaar urban dancer bij ISH): 'Hiphoppers dansen nooit maar dan ook nooit rechte lijnen. En een pirouette zoals Martin die doet, of een spagaat, kan ik echt niet. Ik kan wel op mijn hoofd en rug draaien. En ik kan freezes, headslides en handstanden. Die kunnen zij weer niet. Maar vraag mij geen arabesk of attitude te doen.

'Wij doen alles rauw, relaxt en vrij, met gekromde rug en gesloten borstkast. Zij openen hun borstpartij. Choreograaf Ernst Meisner van de Junior Company vraagt ons nu: borst vooruit en schouders naar achter. Dat is wennen.

'Ook moeten we vertragen en bewegingen ontleden. Wij zijn gewend snelheid te maken. Breaken is tempo. Ik ben bijna 2 meter, maar op mijn hurken dans ik een dwerg, de lijfwacht van de heksenkoningin.'
Annette Embrechts
Narnia: de leeuw, de heks en de kleerkast, Het Nationale Ballet, Amsterdam, 8 (première), 10 & 11/5, tournee in het najaar.

De Paleisbrug

ARCHITECTUUR De brug als park. Na de High Line in New York nu ook de Bossche Paleisbrug.

De Nederlandse High Line, wordt de Paleisbrug in Den Bosch nu al genoemd, naar het succesvolle voorbeeld in New York, waar in 2009 een verwaarloosd spoorviaduct werd omgetoverd tot een 1,6 kilometer lang stadspark razend populair bij bewoners en toeristen. Maar eigenlijk is de nieuwe Bossche brug het omgekeerde: deze fiets- en voetgangersbrug voert óver het spoor en verbindt het oude centrum met het nieuwe Paleiskwartier, ten westen van het station.

Dat de architecten van Benthem Crouwel werden geïnspireerd door de High Line, zullen ze niet ontkennen. Ook de 250 meter lange Paleisbrug is 'groen' en voor het park hebben ze dezelfde (Nederlandse) landschapsarchitect aangetrokken: de wereldberoemde Piet Oudolf.

De Paleisbrug past binnen een internationale trend van nieuwe bruggen, die meer moeten zijn dan een snelle route van A naar B: een 'verblijfsbrug'. Met balustrades die dubbelen als zitbank of uitkijkpunt, pleinachtige brugdekken en weelderige beplanting. OMA, het bureau van architect Rem Koolhaas, gaat in Bordeaux een brug bouwen waarop festivals en markten kunnen worden gehouden. In Londen is onlangs het plan voor de spraakmakende Garden Bridge over de Theems goedgekeurd (architect: Thomas Heatherwick).

Een icoon voor Den Bosch, en een adres voor een zondags uitje dat moet de Paleisbrug worden, als het aan architect Mels Crouwel ligt. Dat begint met de spectaculaire, schuine glazen liften die je naar boven brengen een aantrekkelijk alternatief voor de trap. Wandelend of stapvoets slingerend op de fiets (de bomen zijn zo geplaatst dat racen onmogelijk is) biedt de brug een prachtig uitzicht over de binnenstad, terwijl de route langs nieuwe hotspots als de Foodhallen (in aanbouw) voert. Aan comfort is ook gedacht; verlichting en zitplekken zijn geïntegreerd in de corten-stalen constructie, 's winters zorgt 'buurman' Essent voor (vloer)verwarming en zoals het een moderne brug betaamt, is er gratis wifi.
Kirsten Hannema
De Paleisbrug, Den Bosch, opening 9/5.

Porno-opera

OPERA In essentie is het allemaal lucht. Praten, zingen, zuchten, gillen, kreunen, steunen: zonder luchtstroom geen trilling, zonder trilling geen geluid, spraak, zang.

In haar onderzoek naar de oorsprong van zang ontdekte componist Huba de Graaff dat aan zingen een kreun vooraf gaat, een minimaal geluid voordat het echte zingen begint. 'Zo'n voorkreun geeft iemand zijn karakteristiek stemgeluid. Operazangers moeten die kreun afleren, terwijl kreunen in de popmuziek juist wordt gecultiveerd.' Jane Birkin en Serge Gainsbourg ontketenden met hun gehijg en gezucht in de popsong Je t'aime... moi non plus in 1969 zelfs een schandaal. Hun afsluiting met een hoog, met lucht doorblazen gilletje laat niets aan de verbeelding over.

Twee jaar geleden maakte De Graaff Apera, een opera gebaseerd op apengezang. 'Evolutionair gezien kwam eerst de zang, daarna pas de spraak', zegt ze. 'Ik was benieuwd wat er vóór die zang zat, en ontdekte de kreun.' Haar huisgenoten kregen er weleens genoeg van als moeder koptelefoon op, pen in de aanslag zat mee te kreunen met haar werkmateriaal: porno-audiofragmenten.

Het resultaat is de Pornopera, een compositie voor twee harpen en twee acteurs, waarin de laatste anderhalve minuut van het vrouwelijk orgasme verbaal wordt opgerekt tot een ware compositie. Elk hijgje is uitgeschreven, elke ademtocht ligt vast voor acteurs Hans Dagelet en Soetkin Demey die onder regie van Sanne van Rijn de productie aandurfden. 'Ze kreunen exact volgens de partituur.'

Waarom ligt de aandacht op het vrouwelijke orgasme? 'Luister maar eens naar een gemiddelde romantische symfonie', zegt De Graaff: 'Die Bruckners, Mahlers en Wagners kwamen allemaal klaar aan het einde van hun symfonieën. Een vrouwelijk orgasme is ogenschijnlijk subtieler, maar wat een heftigheid!' In een uur wordt de spanning opgebouwd en tokkelen de harpen (Eva Tebbe en Ekaterina Levental) de stemmen naar een onbedwingbare climax.

Het mannelijk orgasme is ingevoegd als vocaal contrapunt voor het vrouwelijke. 'Anders was het wel zielig geweest voor Hans Dagelet.'
Nell Westerlaken
Pornopera, Rotterdamse Operadagen, 29 & 30/5. Tournee vanaf september.

Gimme Shelter

BEELDENDE KUNST Tijdens de manifestatie Gimme Shelter bieden drie Nederlandse forten onderdak aan tientallen kunstwerken, met als thema: militaire fictie.

De eerste drie Joint Strike Fighters zullen eind mei te bezichtigen zijn voor het Nederlandse publiek. De even uitvoerig besproken als omstreden gevechtstoestellen worden tentoongesteld op drie voormalige defensieterreinen. Het ministerie van Defensie is van deze actie niet op de hoogte.

Het had een alarmerend persbericht kunnen zijn, maar minister Hennis-Plasschaert hoeft zich geen zorgen te maken. Het zijn niet háár JSF's. Drie kunstenaars geven hun eigen interpretatie van de onzalige vliegtuigen die op JSF-formaat het spectaculaire uithangbord vormen van de kunstmanifestatie Gimme Shelter. Kunstfort Asperen, Fort Nieuwersluis en het Kunstfort bij Vijfhuizen bieden deze zomer onderdak aan tientallen beeldhouwwerken, installaties, foto's, films en geluidssculpturen onder de noemer 'militaire fictie'.

'Door de jarenlange debatten over de JSF én door het feit dat het vliegtuig al achterhaald lijkt voordat het in 2019 door de luchtmacht in gebruik wordt genomen, vonden we het mooi passen in het thema', zegt curator Sacha Bronwasser. Mede-curator Lucette ter Borg: 'De term militaire fictie speelde al langer door ons hoofd toen we in 2013 het verzoek kregen een plan te maken voor deze forten. We zijn allebei kunstcritica en hebben veel tentoonstellingen op locatie gezien die geen enkele verwantschap hebben met de omgeving. Dit thema paste naadloos bij de locaties.'

De drie JSF's worden speciaal gemaakt voor Gimme Shelter, een manifestatie die met werk van ruim vijftig kunstenaars het 200-jarige jubileum van de Nieuwe Hollandse Waterlinie markeert.

Geen mooier voorbeeld van militaire fictie dan de forten zelf. De tientallen bouwwerken van de Nieuwe Hollandse Waterlinie en de Stelling van Amsterdam, waarvan de drie deel uitmaken, zijn nooit gebruikt voor het doel waarvoor ze eind 19de, begin 20ste eeuw zijn gebouwd: de verdediging van het vaderland in oorlogstijd. In Nieuwersluis zijn ooit krijgsgevangenen opgevangen, Asperen diende decennia lang als kazerne en Vijfhuizen was nooit bemand, op één soldaatje na. Het vaderland hield er wel mooie erfgoedstukken aan over.

Neem de kelders, kazematten, grachten, remises, schietgaten en geschutswallen van Fort Asperen, gelegen aan de fiets- en wandelroutes langs de Linge. Het stoere, in zichzelf gekeerde bouwwerk zwengelt de verbeelding aan. 'Forten hebben iets geheimzinnigs', zegt Ter Borg. 'De drie verwante exposities gaan echt over verbeelding. We hebben ervoor gekozen geen grote, actuele conflicten in beeld te brengen, omdat je dan engagement vraagt van bezoekers. Dat zou een heel ander thema zijn.'

Oorlogsmachinerie waaraan geen actueel conflict is verbonden, blijkt een eindeloze inspiratiebron. De holle, schemerige, tikje kille ruimtes van Fort Asperen bijvoorbeeld worden gevuld met uiteenlopende werken. In de ronde schacht van het fort komt een metershoge installatie van beeldend kunstenaar Dick Verdult, die vanaf alle verdiepingen zichtbaar is, maar het fort zal ook ruimte bieden aan de poppetjes van de 15-jarige Yan Michon, die met ijzerdraad en papier een bijzonder krijgersuniversum schiep. Door het combineren van historisch en modern materiaal ontstaan onverwachte inzichten. Een fortenspel uit de 18de eeuw geeft de 21ste eeuwse game-industrie opeens een historische dimensie.

De drie exposities hebben een toepasselijk activiteitenprogramma, met onder meer lokaal georganiseerde ruilmarkten en prepping courses, cursussen ter voorbereiding op tijden van nood. Hoe houd je je warm? Hoe verbouw je je eigen groenten en hoe bewaar je ze? Voor een filmpje bij een installatie die in Nieuwersluis te zien zal zijn, dook de Oekraïense kunstenaar Mykola Ridnyi in de kelder van zijn grootvader en inspecteerde diens oorlogsvoorraad van gevulde weckflessen, jampotten en moonshine, zelfgestookte drank. Schijnbaar op alles voorbereid, feit en fictie in één.
Nell Westerlaken.

Gimme Shelter, Forten en Ficties in Laagland. KunstFort Asperen, Fort Nieuwersluis en Kunstfort bij Vijfhuizen, 30/5 t/m 20/9.

De stad der blinden

THEATER In de grootschalige voorstelling De stad der blinden verliezen de tien acteurs een voor een hun zicht. Dan blijven alleen nog geluiden en tastzin over.

Hoe visualiseer je de belevingswereld van een blinde in een theatervoorstelling? Dat was het uitgangspunt van regisseur Thibaud Delpeut bij zijn bewerking van de roman De stad der blinden, geschreven door de Portugese Nobelprijswinnaar José Saramago. Deze zomer is de grootschalige voorstelling met tien acteurs op de festivals te zien.

Wat Delpeut aantrok in het boek was 'de thematische gelaagdheid'. Allereerst is er het wonderlijke verhaal. Een naamloze stad raakt ontwricht door een epidemische blindheid. Een voor een verliezen mensen hun zicht. Ze worden door de autoriteiten in quarantaine geplaatst, waar de leefomstandigheden snel verslechteren.

'Die blindheid is natuurlijk een metafoor', zegt Delpeut. 'Voor het blinde vertrouwen dat wij hebben in iets dat groter is dan wijzelf: of dat nu een regering is, de wetenschap of een religie. Mensen hebben hun verantwoordelijkheid uitbesteed aan iets dat ze niet kennen. Maar wat als dat vertrouwen op niks is gebaseerd? Dat vraagt Saramago zich af in deze wat-als-roman. Als die maatschappelijke structuur in elkaar dondert, wat blijft er dan over van onze beschaving?'

In de stad vol blinden wordt al snel de noodtoestand uitgeroepen. Saramago schreef het verhaal als een sociaal experiment. Delpeut: 'Mensen marchanderen met hun overtuigingen, om maar te kunnen overleven. Maar hoever gaan ze daarin? Dat is een andere interessante vraag. Hoe flexibel is de grens tussen beschaving en barbarij? Dat is iets waarmee ik al langer bezig ben in mijn werk.

'Voor de visualisatie van dat experiment klopte Delpeut sinds 2014 artistiek directeur van Theater Utrecht aan bij het Maplab. Dat is het Media- & Performance Laboratory van de Hogeschool voor de Kunsten in Utrecht. Daar doen ze onderzoek naar 'het gebruik van innovatieve technologie bij creatieve maakprocessen'.

Samen zochten ze naar een manier om videoprojecties te creëren die de belevingswereld weergeven van iemand die ooit kon zien, maar nu niet meer. Ze experimenteerden met contactmicrofoons, potentiometers en geluidsopnamen, ofwel geluiden en tastzin. Zodra de geluiden en bewegingen veranderen, veranderen ook de op drie grote schermen geprojecteerde beelden.

Geluidskunstenaar Mark IJzerman maakte opnamen van stadsgeluiden zoals tikkers in stoplichten en condensatoren in tl-lampen en fabriceerde daarvan minimale composities. Geluid is voor audiofiel Delpeut altijd de basis van een voorstelling. 'Als ik weet hoe het klinkt, dan weet ik hoe het eruit moet zien. Zo werk ik.

'Is er nog iets te doen voor die tien acteurs? 'Absoluut. De focus van het verhaal ligt op de blinden in quarantaine. Ze zijn tot elkaar veroordeeld. Al gauw ontstaan er kampen. In één zaal besluit men zich volstrekt immoreel op te stellen. Die houden al het eten voor zichzelf en verhandelen het in ruil voor seks. Dat soort heftige discussies wil ik deze acteurs heel graag zien spelen.'
Vincent Kouters
Stad der blinden, Spring Festival, Utrecht, 26/5. Daarna op Oerol, Over het IJ en Boulevard.

Liam Gillick

FOTOGRAFIE Het belooft mooie fotomomenten op te leveren een beetje als bij de giga-letters 'I Amsterdam'. Tijdens het Holland Festival worden op het Museumplein in Amsterdam tien panelen geplaatst. Door een gat kun je je gezicht steken. Aan de andere kant zie je er dan uit als in een Malevitsj-tekening, een rennend Keith Haring-poppetje of als een reclame voor chocomel. De Britse kunstenaar Liam Gillick (1964) vergrootte de afbeeldingen, afkomstig uit de grafische verzameling van het Stedelijk Museum. Wie zich laat fotograferen, wordt onderdeel van de Stedelijkcollectie en de bredere beeldcultuur. Een selfie met artistieke kwaliteiten.
HollandFestival Liam Gillick, All-Imitate-Act, op Museumplein, Amsterdam. Van 30/5 t/m 23/6.

Zomerpresentatie Kröller-Müller Museum

BEELDENDE KUNST Voor deze zomerse presentatie is de Kröller-Müller collectie aangevuld met een aantal interessante bruiklenen uit de Triton Collection Foundation, zoals: El Lissitzky, Alexandra Exter en Julio Gonzalez. Ook de nieuwe aanwinsten, vier futuristische tekeningen van de Oekraïense schilder en theoreticus Alexander Bogomazov, worden deze zomer voor het eerst getoond.
Zomerpresentatie Kröller-Müller Museum, Otterlo. T/m 27/9.

Ron Nagle Chewing Gum Monuments

BEELDENDE KUNST Het oeuvre van de Amerikaanse Ron Nagle bestaat uit sculpturen van keramiek van zo'n 15 centimeter groot. In zijn kleine werken laat hij onorthodoxe composities van texturen, obscure vormen en felle kleuren samenkomen. Nagle laat zich inspireren door het 16de-eeuwse Momoyama keramiek uit Japan en door Amerikaanse auto's met glimmende kleuren.
Ron Nagle Chewing Gum Monuments Boijmans van Beuningen, Rotterdam. T/m 30/8.

Van de kunst en de rand

BEELDENDE KUNST Je let er eigenlijk nooit op. Zonde, want het effect kan enorm zijn. Want wat blijft er over van een schilderij zonder lijst? En hoe beïnvloeden lijsten hoe je naar een schilderij kijkt? In deze presentatie staat nu een keer niet het schilderij centraal, maar de lijst die eromheen zit.
Van de kunst en de rand, Dordrechts Museum. Half mei half oktober 2015.

Mugmetdegoudentand

THEATER Het gezelschap van Joan Nederlof, Lineke Rijxman en Marcel Musters bestaat dertig jaar en viert dat met een weekend vol hoogtepunten uit het verleden. Met onder meer de voorstellingen Hanna en Martin, Meepesaant, Smoeder en de recentste productie Kunsthart.
Mugmetdegoudentand 30 jaar, in Stadsschouwburg, Amsterdam. Van 8 t/m 11/5.

WijkSafari Bijlmer

THEATER Adelheid Roosen maakt met haar Zina Platform na de wijksafari's in Amsterdam-West en Overvecht (Utrecht) nu een nieuwe versie voor de Bijlmer in Amsterdam Zuid-Oost. Acteurs en bewoners gaan de straat op en de huizen in om elkaar beter te leren kennen. Het publiek mag mee op avontuur.
WijkSafari Bijlmer. Bijlmer, Amsterdam. Van 11/5 t/m 26/6.

Orkest van de 18e Eeuw: Die Schöpfung

KLASSIEK Het Orkest van de 18e Eeuw werkt in de maand mei toe naar het Amsterdamse Haydn-weekend in Muziekgebouw aan 't IJ (op 23 en 24 mei), met een vertolking van het monumentale oratorium Die Schöpfung van Haydn, in samenwerking met studenten van het Koninklijk Conservatorium en het Laurens Collegium-koor uit Rotterdam. Het orkest staat onder leiding van de Britse dirigent Martin Creed.
Orkest van de 18e Eeuw: Die Schöpfung. De Doelen, Rotterdam op 14/5 en tournee.

Flanders Fields, eindbestemming Poperinge

THEATER Muziektheater opgevoerd op de militaire begraafplaats Lijssenthoek, Poperinge (België), waar ruim 11 duizend slachtoffers van de Eerste Wereldoorlog liggen begraven. De voorstelling is gecentreerd rond Nellie Splinder, de verpleegster die daar nu al honderd jaar begraven ligt. Haar rusteloze ziel spookt er 's nachts nog steeds rond.
Lijssenthoek Military Cemetery, Poperinge (België). Van 15/5 t/m 14/6.

FotoFestival Naarden

FOTOGRAFIE Water het blijkt sinds de uitvinding van de fotografie een onuitputtelijke inspiratiebron voor fotografen. FotoFestival Naarden besteedt in de veertiende editie van het festival, toepasselijk Water, water! genoemd, aandacht aan de manieren waarop water, van ijsschots tot bergbeek tot zwembad, wordt vastgelegd.
FotoFestival Naarden, verschillende locaties in Naarden o.a. Grote Kerk (binnen- en buitententoonstelling), Stadhuiszolder en Vestingmuseum. Van 14/5 t/m 21/6.

Wanna Play?

THEATER Omstreden mix van locatietheater, performance en installatie van Dries Verhoeven, over de verworvenheden van homodatingsapp Grindr. Veroorzaakte in Berlijn controverse en is nu eindelijk in Nederland te zien, op het Neude in Utrecht.
Spring Festival, Utrecht, div.locaties o.a. Theater Kikker en Stadsschouwburg. Van 21 t/m 30/5.

Kardes Türküler, Candan Erçetin & Karsu

MUZIEK Het Holland Festival richt dit jaar de schijnwerper op Turkije en dan met name de levendige muziekcultuur. Bijzonder is het optreden van het grote volksmuziekensemble Kardes Türküler, dat muziekstijlen speelt en zingt uit heel Turkije. Zo'n mengeling is ook te horen in de vertolkingen van diva Candan Erçetin. De zangeres is van Albanese komaf en laat haar muziek voortdrijven door opzwepende ritmes uit de Balkan. Ook Turks Nederland is vertegenwoordigd op deze gala-avond in Carré, door de Amsterdamse Karsu Dönmez. Al met al een bijzonder openingsconcert voor de 68ste editie van het Holland Festival.
HollandFestival, in Carré, Amsterdam, 31/5.

Vijay Iyer Trio

MUZIEK Vijay Iyer is volgens velen de beste nieuwe Amerikaanse jazzpianist. Met zijn trio bracht Iyer onlangs de indrukwekkende plaat Break Stuff uit, waarin de heren de 'break' in het ritme onderzoeken, van hiphop tot techno en Indiase muziek.
Vijay Iyer Trio, Bimhuis, Amsterdam, 22/5.

The Wood Brothers

MUZIEK Bassist Chris Wood maakt deel uit van de jazzband Medeski Martin & Wood, maar met broer Oliver worden blues, roots en americana verkend, in prachtige geïnstrumenteerde liedjes. Na Groningen nog in Peticantus, Hoorn (23/05).
The Wood Brothers, De Oosterpoort, Groningen, 22/5; Peticantus, Hoorn, 23/5.

Giant Sand

MUZIEK Giant Sand, de band rond singer-songwriter Howe Gelb, bestaat dertig jaar en viert dat behalve met een ragfijne americanaplaat ook met een aantal optredens in Nederland. Na TivoliVredenburg op 6/6 in het Zeeuwse Hulst, bij festival Vestrock.
Giant Sand, TivoliVredenburg, Utrecht, 22/5.

Mode en de Zee

MODE Samenwerking tussen het Zuiderzeemuseum en de ArtEZ hogeschool voor de kunsten in Arnhem. Uit de eindexamencollecties van 2014 en 2015 zijn ontwerpen geselecteerd die naar de zee verwijzen en de eerste- en tweedejaars modestudenten hebben nieuwe ontwerpen gemaakt met het Zuiderzee-erfgoed als uitgangspunt.
Mode en de Zee, Zuiderzeemuseum, Enkhuizen. Van 22/5 t/m 22/10.

De Kersentuin van Tsjechov

THEATER De Antwerpse theatergroep STAN pakt opnieuw Tsjechov bij zijn Russische lurven. Dit keer wagen ze zich aan zijn laatste en meest enigmatische stuk: De Kersentuin, waarmee hij een stempel op de geschiedenis van het theater heeft gedrukt.
De Kersentuin van Tsjechov, Toneelschuur, Haarlem. 23/5; De Brakke Grond, Amsterdam, 29 en 30/5.

Ryan McGinley, Photographs 1999-2015

FOTOGRAFIE Ryan McGinley? Blóót! Dat is het eerste woord dat te binnenschiet bij het horen van die naam. Hipsterfotograaf McGinley maakte zijn persoonlijke leven vol feest, drugs en seks openbaar in speelse, hedonistische snapshotachtige foto's. Met veel bloot dus.
Ryan McGinley, Photographs 1999-2015, Kade, Amersfoort, van 30/5 t/m 30/8.