Moeder van de sterren

Ruim een jaar geleden nam Wilma Nanninga de pagina Privé in De Telegraaf over van Henk van der Meyden. Ze is er op haar plek:..

In de Late Nicht Show, het tikkeltje ordinaire tv-programma van zanger en radiomaker Gordon op Yorin, was dit voorjaar Wilma Nanninga te gast. Nanninga (45, sterrenbeeld Vissen) beheert ruim een jaar de meest gelezen pagina in de grootste krant van Nederland, de rubriek Privé van De Telegraaf. Wilma, zo beweerde Gordon met verdraaide stem, is zwanger.

De zanger belde tijdens de uitzending met hoofdredactrice Angela Hoogeveen van het roddelweekblad Story. Hij deed alsof hij de vader was van de komende baby. Het exclusieve nieuws was hij bereid aan Story te verkopen. 'Wat zegt u me daar?', vroeg de Story-hoofdredactrice, 'Wilma Nanninga zwanger? Daar heb ik anders niets van gemerkt toen ik haar laatst nog zag.'

'Echt waar', zei Gordon. 'En mij heeft ze nu gedumpt. Daar ben ik ontzettend pissig over en daarom wil ik mijn verhaal verkopen. Wat schuift het?' De hoofdredactrice dacht na en antwoordde dat ze daarover eerst in conclaaf moest met 'haar mensen'. Interessant vond zij de tip beslist. Of de vader nog een keer kon terugbellen.

Wilma Nanninga, met Gordon in de studio aan tafel, deed vervolgens haar mobiele telefoon aan. 'Let op, die gaat mij zo bellen.' Foutje, helaas. Er werd niet gebeld.

Nanninga, een maand later: 'Foutje? Dat is een grote journalistieke fout van haar! Ze had me natuurlijk direct moeten bellen. Als je de leiding hebt over een roddelblad ben je verplicht zo'n gerucht te controleren. Toen de redactie van Gordon haar belde om uit te leggen dat het een grap was geweest, deed ze alsof ze het meteen al doorhad. Nou, de kijkers weten beter. Ze was erin getrapt.'

Wilma Nanninga - voor de tweede maal gehuwd, een dochter - kreeg in april vorig jaar de leiding over de krantenrubriek Privé. Nog steeds uniek in de vaderlandse dagbladbranche: dagelijks een pagina met nieuws over echte sterren, soapsterren, interviews met de beroemde jongelui en vooral veel backstage-info. Maar ook, deze maand, een verslag van Nanninga's exclusieve ontmoeting in het Amstelhotel met Liza Minnelli (67).

Twee jaar geleden kon de ster uit Hollywood plotseling niet meer lopen. Een virale infectie in de hersenen. Vechtlust sleepte haar door een ellendige periode. Voor Nanninga was het vechten tegen de klok. Het interview vond plaats om half zeven 's avonds. Om kwart over acht moest het verhaal binnen zijn, vanwege de vroege zomersluiting van De Telegraaf.

Nanninga opende het interview in Privé als volgt: 'Ik heb ook veel te danken aan Luigi, mijn dansleraar in New York. Ik ken hem al sinds ik een meisje van vier jaar was en mijn eerste filmrollen speelde. Ik heb hem gebeld toen ik in het ziekenhuis in staat was weer een beetje te strompelen.' (...) 'De rest van mijn lijf deed het nog niet. Ik heb die tijd ook zoveel aan mijn moeder gedacht. De zoete herinneringen. Hoe zij altijd benadrukte dat je moet vechten, vechten en nog eens vechten.'

Een statement dat van Wilma Nanninga zelf afkomstig had kunnen zijn, zoals zij later zal vertellen.

'Voor mij Kaffee und Mineralwasser mit Sprudel, nein, mit Kohlensäure' klinkt het op de achtergrond. Aan de telefoon vanuit een Berlijnse Konditorei: Henk van der Meyden (65), pionier van de Nederlandse showbizzjournalistiek, uitvinder van Privé, en 42 jaar lang maker van die pagina. Duizenden heeft hij er volgeschreven. In z'n eentje, vaak ook met zelfgemaakte foto's.

Hij werd gehaat, geminacht en tegelijkertijd op handen gedragen. Hij kende heel Hollywood, om maar te zwijgen over het Gooi en later Aalsmeer. Zijn journalistieke carrière combineerde hij in de laatste decennia met het produceren van theater. Het nieuws uit zijn zakelijke bezigheden vond automatisch zijn weg naar Privé in De Telegraaf. Henk van der Meyden wás showbizz.

Van der Meyden is in de Duitse hoofdstad voor de uitvoering van Ballet of Life, een ode aan wijlen Freddy Mercury, de zanger van Queen. Het ballet is geproduceerd door Van der Meyden. In september komt het voor de tweede keer naar Amsterdam.

Van der Meyden blijft nog even in Berlijn voor de Europese première van een nieuwe Porgy and Bess, een door zijn bedrijf Stardust geproduceerde musical, waarvoor hij meer dan honderd acteurs en zangers uit Amerika naar Europa heeft gehaald. In juli is de musical in Carré te zien. 'Een geweldig spektakel. Kom een keer kijken, bel me dan eerst even', zegt hij.

Behalve voor de pagina Privé was hij verantwoordelijk voor het roddelweekblad Privé en presenteerde hij een tijdlang bij de TROS de gelijknamige tv-rubriek. Wilma Nanninga doet alleen de pagina en heeft nog eens twee 'Privé-reporters' aan haar zijde. Haar optreden, op maandag- en vrijdagochtend in het radioprogramma van zanger Gordon op Noordzee FM, mag wat inspanning betreft geen naam hebben.

- U deed alles alleen, dat was andere koek.

Van der Meyden: 'Ja, dat is waar, maar waar vind je nog zo'n gek? Negentig procent van mijn tijd was ik met die pagina bezig. Dat zegt niets over Wilma, werkelijk een grote meid. En helemaal Telegraaf hè. Zoals de oude Stokvis al zei, de hoofdredacteur die De Telegraaf in de jaren zestig heeft groot gemaakt: het gaat om people en niet over dingen. Tegenwoordig ontdekken anderen dat ook. Human interest en showbizz zijn gewild. Ook bij de Volkskrant, zoals ik een tijdje geleden tot mijn plezier heb vastgesteld.

'Over bekende mensen schrijven, is voor alle kranten belangrijk geworden. De hoofdredacteur van The New York Times heeft vorige maand verklaard dat er meer celebrity op de voorpagina moet komen. Ja, je hoort het goed, The New York Times. En zijn collega van The Sunday Times in Londen zei onlangs dat showbizz een nieuwe religie is geworden. Daar kun je als krant niet meer omheen.

'Je moet natuurlijk wel je best doen exclusief te zijn, met nadruk op exclusief. Ik omzeilde vroeger alle voorlichters, ging nooit naar persconferenties. Je moet zelf op zoek naar de mensen. Wilma doet het uitstekend. Open en hartelijk. Gaat respectvol om met de mensen. Mijn opvolging is intern geregeld, maar toen ik de naam van Wilma hoorde, was ik meteen enthousiast. Toen ze nog correspondent was in Parijs schreef ze voor mij al prachtige interviews, met Brigitte Bardot bijvoorbeeld.'

- In tegenstelling tot uw opvolgster had u het rijk alleen, Nederlandse showbizzjournalistiek bestond niet in uw begintijd.

'Hoezo geen concurrentie? Oké, in het begin niet, nee. Lange tijd was ik de enige die premièreparty's bezocht. Later was er wel degelijk concurrentie. Tien camera's en honderd fotografen bij een première. Tv-programma's over de showbizz. En dan toch exclusief kunnen zijn, heerlijk. Wilma doet het. Ik lees haar iedere dag, nog steeds. Ik heb Wilma ook direct opgebeld en gecomplimenteerd met dat fantastische verhaal over Liza Minnelli.'

Joop van den Ende, de entertainmentkeizer van Nederland, vraagt even bedenktijd als hem zijn mening wordt gevraagd over Wilma Nanninga, de journalist die de sterren uit zijn stal zo vaak in het zonnetje zet. Van den Ende via de e-mail: 'Als je de dagelijkse pagina Privé van een gigant als Henk van der Meyden overneemt, is dat bijna een mission impossible. Je moet er alleen al bewondering voor hebben dat zij het heeft aangedurfd een legendarische journalist te vervangen en met een klein team iedere dag een interessante pagina te willen maken. Het is een stressvol bestaan, waarin zij in een jaar tijd al een stuk eigenheid heeft bereikt. Een compliment waard.'

De first lady van de Nederlandse showbizz, Conny Breukhoven, reageert al even opgetogen: 'Wilma heeft het hart op de juiste plaats en voor op de tong. Ik heb een heel speciale band met haar. Met Wilma kun je afspraken maken. Dat gold overigens ook voor Henk, recht door zee. Veel artiesten scholden hem achter zijn rug uit voor slijmerd. Als hij erbij was, stonden ze ineens allemaal met hem te slijmen. Zo ben ik niet.'

Nanninga zelf moet eerst toestemming voor een gesprek vragen aan haar hoofdredacteur. 'Moet dat nou, met de Volkskrant?', had Johan Olde Kalter ('Johnny O.K.' in de wandelgangen) gezegd. Zijn twijfel was van korte duur. 'Waarom ook niet!' Nanninga vertelt het in haar prachtkantoor, geërfd van haar voorganger, waar ze vrijwel alle hoofdpersonen van Privé ontvangt. Bekende Nederlanders komen graag persoonlijk naar De Telegraaf voor een plek in Privé.

De belangstelling voor haar rubriek begrijpt ze goed. 'Showbizz is hip en hot geworden. Maar nog steeds zijn wij de grootste.'

- Hoe voelt het opvolger te zijn van Henk van der Meyden?

'Henk is als een peetvader. Ik bel hem nog steeds wel eens als ik iets wil weten.'

- In tegenstelling tot Van der Meyden kun jij je vrouwelijke charmes in de strijd gooien. Belangrijk voor Privé?

'Helemaal niet. Ik heb slechts één keer mijn decolleté in de strijd gegooid. Dat was vlak na het einde van de Eerste Golfoorlog, in 1991. Ik was nog gewoon verslaggever. In Utrecht was generaal Norman Schwarzkopf bij belangrijke managers te gast. Ik dacht: die man komt zojuist uit de woestijn, die zal wel oog hebben voor mij. Dat klopte, het diner werd een uur uitgesteld en ik had mijn wereldprimeur, een exclusief interview met Schwarzkopf. Is nog gekocht door Time Magazine.

'De sterren zien mij veel meer als een moederlijk figuur dan als iets begeerlijks. De mensen zijn zelfs een beetje bang voor je, merk ik vaak. Dat komt door de krant, die pagina heeft macht. Je kunt sterren maken en breken. Reden temeer om erg voorzichtig en zorgvuldig te zijn.'

- Daar dacht wijlen prins Claus anders over.

'Het weekblad Privé schreef vorig jaar dat prins Claus naar Duitsland ging om te sterven. Dat klopte inderdaad niet. Een betrouwbare bron had ons in de steek gelaten. We hebben het moeten rechtzetten en geld betaald aan een goed doel. Hoeveel zeg ik niet. Ik was toen nog hoofdredacteur van het weekblad, maar met mijn hoofd was ik eigenlijk al bij de pagina Privé. Ik zeg dat niet als excuus. Die blunder beschouw ik als een persoonlijke smet.'

- Wat is het verschil tussen het weekblad en de pagina Privé?

'Het weekblad is een roddelblad: ''Het schijnt dat Johnny de Mol junior een verhouding heeft met, enzovoorts.'' De pagina Privé is puur journalistiek. Ik neem waar, controleer en schrijf het op.'

Zoals het exclusieve nieuws over de ruzie van 'de drie diva's', Patricia Paay, Patty Brard en eerdergenoemde Conny Breukhoven. In Privé verklaarde Breukhoven zich te storen aan het taalgebruik van Paay op tv. Het zinnetje 'Can you tell me where the stofzuiger is?', was voor Breukhoven het bewijs dat Paay zich aanstelt door er steeds maar weer aan te herinneren dat ze met haar man Adam Curry in Amerika heeft gewoond.

Toen ook nog de vele valse haarstukken van Paay ter sprake kwamen, brak de hel los. Brard (haar tv-show concurreert met die van Paay) lachte zich hatelijk een ongeluk en Breukhoven knipte uit protest heur haar af. Bij Barend & Van Dorp presenteerde ze haar nieuwe coiffure. Inmiddels schijnen de dames weer on speaking terms te zijn.

- Is de Volkskrant, met het Magazine en sinds kort ook met een society-rubriek, een concurrent voor Privé?

'Die rubriek lees ik eerlijk gezegd niet zo vaak, ik heb er dus geen oordeel over. Het mediakatern vind ik nog altijd erg zuur. En wat de concurrentie in het algemeen betreft, stel ik vast dat de mensen veelvraten zijn. Iedereen is geïnteresseerd in het wel en wee van bekende Nederlanders. We kunnen er allemaal van leven. Daarom zijn de showbizzrubrieken op tv geen echte concurrenten voor ons. RTL Boulevard bijvoorbeeld, is geen concurrent omdat de mensen het nieuws toch allemaal nog eens op papier willen nalezen.'

Op school, het atheneum in Capelle aan de IJssel, was Wilma Nanninga een uitmuntende leerling. Maar ze had er in het begin een rottijd, ze moest vechten en nog eens vechten. 'Ik had lange, zwarte krullen en voor een kind veel te grote borsten, cup C. Achter mijn rug werd ik uitgelachen en tijdens het bezoek van de schoolarts zaten de jongens alleen maar te gluren of ze iets van mijn tieten konden zien. Dat was echt afschuwelijk.'

Op de Haagse stadsredactie van De Telegraaf moest ze opnieuw vechten: haar eerste primeur (Rien Poortvliet verkleed als lakei naast de Gouden Koets) werd aardig bevonden, maar het vervolgverhaal moest door een mannelijke collega worden geschreven. 'Daar heb ik mij nooit bij kunnen neerleggen.' Bij de pagina Privé heeft Nanninga 'het gevoel op mijn plek terecht te zijn gekomen'. 'Nog minstens twintig jaar zit er wel in.'

- Exclusief bekend bij de Volkskrant: je eerste huwelijk liep spaak omdat je toenmalige echtgenoot, ook journalist, je regelmatig aftroefde.

'Er was inderdaad sprake van twee kranten op één kussen. Maar ik kan het nog mooier vertellen. Zowel De Telegraaf als de Haagsche Courant miste ooit een enorme scoop omdat de twee verslaggevers in bed lagen te vrijen.'