Het Overmars-imperium

In de kleedkamer bij Ajax noemden ze hem Marc Netto. Prima, vindt oud-international Marc Overmars. Samen met vader Ben en broer Edwin is de oud-voetballer nu groot in het vastgoed op de Veluwe....

Vader Ben Overmars vindt het jammer dat zijn zoon op deze winterse vrijdagmiddag niet even wat langer aanwezig is geweest bij de opening van het tweede filiaal van zijn sportketen 'Time-Out by Marc Overmars' in het centrum van Epe. 'Had je eigenlijk even tijd voor moeten vrijmaken, Marc.'

Maar in zijn eigen eetcafé De Middenstip in Epe legt de 31-jarige oud-voetballer van onder meer Ajax, Arsenal en Barcelona uit dat hij wel degelijk 'vervuld is van trots', omdat die naam op de gevel hem het gevoel geeft dat hij nu 'de lokale Johan Cruijff' is geworden.

'Winkels zijn niet meer je-van-het tegenwoordig', zegt Marc Overmars. 'Maar ik denk wel dat we iets moois kunnen opbouwen. We knallen er gewoon tegenaan. Ik vind het prachtig dat ik het samen kan doen met mijn vader en broer. En dat in mijn eigen dorp.'

Vader Ben: 'Ik ging bijna nooit naar Marc toe in Londen en Barcelona, want ik heb een hekel aan vliegen. In al die jaren ben ik misschien drie keer geweest en dan bleef ik niet langer dan drie dagen. Daarom ben ik blij dat Marc is teruggekeerd in de moederschoot, al is hij dat altijd wel van plan geweest.'

Broer Edwin: 'Marc vond het best prettig dat hij nooit de verplichting had van feestjes en verjaardagen, maar daar heeft hij nu dus ook mee te maken.' Eigenlijk vindt de voormalige razendsnelle vleugelspits (86 interlands, zeventien doelpunten) dat ook wel best: 'Ik kan me zo druk maken als ik zelf wil. Nu sneeuwt het toevallig. Dan kan ik 's ochtends beslissen om lekker sleetje te rijden met mijn zoon en daarna naar ons kantoor te gaan. Wat is er nou mooier dan dat?

'Maar ik help ook in de sportzaak, omdat ik het belangrijk vind contact te houden met het personeel. Het is net als bij voetbal: je moet een team samenstellen dat niet één wedstrijd, maar een hele periode goed kan samenwerken. Dan ben je al een heel eind. Ik betaal ook liever iets meer, als ik dan maar weet dat het goed is.'

Edwin: 'De mensen vinden het leuk als Marc in de zaak staat. Daar hopen ze ook een beetje op.'

Marc: 'Alleen een naam op de gevel, dat werkt niet.'

Ironisch voegt hij daaraan toe: 'Vroeger begon je een sigarenzaak als je stopte met voetballen. De laatste tien jaar was vooral een sportzaak populair. Nu is het een vastgoedbedrijf.'

Toen Marc nog jeugdspeler was van de Gelderse selectie, vertelt zijn vader, had hij zijn oog al laten vallen op een prachtige woning in het dorp. 'Daar is later een hele woonwijk neergezet', zegt Marc, die het pand graag had gekocht. Edwin: 'Reken maar dat die eigenaar goed geboerd heeft. Je ziet: Marc had er al jong gevoel voor.'

Dus is het volgens de familie Overmars ook niet zo verwonderlijk dat zij gezamenlijk in zaken zijn gegaan. Wat in de jaren negentig begon met de aankoop van een oude fietsenwinkel, is uitgegroeid tot een klein imperium. Ook al zijn de Overmars Vastgoed BV en Overmars Retail nog altijd 'in oprichting'. Ben: 'Maar dat is slechts een kwestie van tijd.'

De aankoop van panden gebeurt vooral met eigen geld. Ben: 'Eerst financierden we vrijwel alles met het geld van Marc, maar dat was niet vol te houden. Nu is de verdeling vaak: 60 procent vreemd geld, 40 procent eigen vermogen. Keurig. De echte vastgoedjongens doen alles met geleend geld.

'Toen Marc bij Willem II zijn eerste Jaguar kocht, heeft hij die auto samen met Edwin en zijn ooms gerestaureerd. Zo is het idee ontstaan voor Overmars Classic Cars, een bedrijf dat mooie auto's verhuurt voor bruiloften en partijen. Toen daar later Limousines en exclusieve Oldtimers bijkwamen, heeft Edwin het overgenomen en werd dat zijn pakkie-an.'

Eind jaren negentig kwam het onroerend goed erbij, herinnert Ben zich. 'In 1997 kochten we ons eerste pand en vanaf dat moment groeiden we steeds groter. Dan kochten we eens dit, dan weer wat anders. We hebben nu rond de vijftig panden. Winkels, horeca, vakantiebungalows, bedrijfsloodsen. Van alles wat.'

Marc zal daar overigens nooit mee te koop lopen. 'Die zal, toen hij nog voetbalde, niet tegen medespelers hebben gezegd: ik heb nu een vakantiepark gekocht', vermoedt Ben. 'Terwijl ik als vader denk: daar mag je toch best een beetje trots op zijn. Dat is echt geen opscheppen hoor, dit is keihard werken. Probeer maar eens mooie locaties te vinden met een goed rendement en goede huurders.'

Edwin: 'Ik had ook wel het idee dat onze samenwerking goed zou uitpakken, al staan we naar mijn gevoel nog onderaan de ladder.'

Ben: 'Toen Elizen Vastgoed BV, waarmee we nu samenwerken, twee jaar geleden voor het eerst belde, om iets te doen in winkelcentrum De Oranjerie in Apeldoorn, zag ik er nog niet direct wat in. Ik dacht: straks staat daar een zaak met Overmars op de gevel en blijkt er een crimineel in te zitten.'

Edwin: 'Dat komt door de voetballerij natuurlijk. Van dat aparte wereldje heb je geleerd dat je wel een muurtje om jezelf moet bouwen. Marc trekt een hoop mensen aan en helaas ook een hoop verkeerde. Daarom hebben wij de regel: zoveel mogelijk zelf doen. Onze mentaliteit is no nonsense.'

Voordat hij met zijn zonen in zaken ging, werkte Ben Overmars 23 jaar bij bromfietsfabriek Tomos in Epe. 'Op een gegeven moment was het niet meer te combineren met dit werk. In feite had ik geen uurtje meer over voor mezelf, want ik was de hele week en het weekeinde aan het werk. Voor Tomos en voor Marc.'

Edwin: 'Voor Marc was het prettig dat hij de zaken in die tijd aan ons kon overlaten, dat hij er geen omkijken naar had. Als wij zeiden ''het is goed'', dan was het ook goed. Wij weten namelijk wat er leeft in het dorp.'

Marc: 'In Amsterdam waren we er nooit ingestapt. Dit is lekker dichtbij. De mensen met wie ik zaken doe, ken ik vaak van vroeger.'

Neem vakantiepark De Bosrand in het nabij gelegen Vaassen, dat in 2000 werd gekocht, zegt Ben. 'Het is kleinschalig, maar heel erg mooi en exclusief. Er staan 32 bungalows en twintig appartementen. Daar is geen makelaar of taxateur aan te pas gekomen. Bij De Middenstip, dat onder de vorige eigenaar jarenlang niet heeft gelopen, is het ook zo gelopen.

''s Morgens om tien uur zijn we met de oude eigenaar bij elkaar gekomen in ons kantoortje aan de Beekstraat en 's middags om vier uur hadden we de overeenkomst getekend. We hebben het opgeknapt, huurders gezocht, de inboedel verkocht en in no time liep het, mede dankzij de bevriende huurders, voortreffelijk.'

Edwin: 'Het is leuk om in Epe langs een zaak van ons te rijden en dan even binnen te stappen. Ik voel ook vaak een binding met die mensen. Een boer houdt zijn koeien het liefst dichtbij huis, hè. Hier kun je een hoop op gevoel doen.' Gekscherend: 'Apeldoorn is eigenlijk al ver weg.'

Het weerhoudt de familie Overmars er in elk geval niet van panden te kopen in Deventer, Delfzijl en Meppel. Hoe de rolverdeling dan is?

Marc: 'Mijn vader is het slot op de deur, altijd geweest. Hij is de verdediger, om in voetbaltermen te spreken. Ik neem wat sneller een beslissing. Dan kun je jezelf na afloop op de schouders slaan of een tik in het gezicht verkopen. Maar in het algemeen denk ik dat ik op het juiste moment toesla.'

Edwin: 'We zijn allemaal stronteigenwijs. Maar dat is tegelijkertijd ook de kracht van onze samenwerking, dat we drie verschillende meningen hebben. Dat botst wel eens, maar uiteindelijk komen we er altijd wel uit.'

Ben: 'Ik doe vooral de administratie. Edwin is de creatieveling. Marc is de aanvaller gebleven. In geval van twijfel zegt hij: laten we het maar doen. Die houdt van snel zaken doen.

'Sport Promotion, dat Marcs zaken als speler behartigde, geeft nog wel eens zakelijk advies. Marc zegt ook: we hebben altijd een goede relatie met die mensen gehad en het is mooi dat we gebruik kunnen maken van hun kennis.'

In de voetbalkleedkamer liep Marc vroeger nooit te koop met zijn interesse in onroerend goed. 'Bij Ajax zat iedereen in aandelen. Ik ook, maar ik ben er op tijd mee gestopt. Toen spelers hoorden dat ik panden kocht, was de reactie: nou, als híj erin stapt dan moet het wel goed zijn gecheckt.

Edwin: 'Nu zullen ze wel denken: dat boertje uit Epe heeft het helemaal zo slecht nog niet gedaan.'

'Veel spelers wisten niet precies wat voor panden ik allemaal had', vertelt Marc. 'Daar praatte ik ook niet over. Wel over het vakantiepark. Dan duwde ik op trainingskamp wel eens foldertjes bij de andere spelers onder de deur.'

Ook de buitenwacht had de vastgoed-avonturen van de familie Overmars niet in de gaten, totdat zijn naam opeens opdook in de Quote 500 van rijkste Nederlanders. Het blad zette hem op plaats 462, met een geschat vermogen van 44 miljoen euro. 'Ach ja. Sta ik erin: prima. Sta ik er niet in: ook prima. Of dat bedrag klopt? Vraag maar aan mijn collega's. Over geld praat ik nooit. Marc Netto, dat was mijn bijnaam bij Ajax. Dat vond ik niet erg. Ik had liever dat ze dat riepen dan iets anders.'

Edwin: 'Marcs jongensdroom was een Porsche. Toen hij naar Arsenal ging, zei ik tegen hem: koop er een en ga er lekker in rijden. Je leeft nu en je werkt er hard voor. Marc kocht er ook een, maar wel tweedehands.'

Marc: 'Zo'n Porsche kost drieënhalve ton in guldens. Mijn salaris bij Ajax was echt niet zo hoog. Dus toen kocht ik er een voor een ton. In Duitsland hoefde ik geen bpm te betalen. Prima toch.'

Wel beseft Overmars dat hij als oud-voetballer nu een opmerkelijke weg is ingeslagen. Maar het trainersvak heeft hem nooit getrokken. Een functie als technisch directeur van het noodlijdende Go Ahead Eagles - de club waar hij zijn profcarrière begon in 1987 en waarvoor ook broer Edwin uitkwam - ziet hij evenmin zitten.

'Ik heb bij Go Ahead mijn opleiding genoten, dus doe ik graag wat terug voor die club. Als sponsor en misschien kan ik in een adviserende rol wat betekenen, dankzij mijn goede contacten in de voetbalwereld. Maar trek mij geen pak aan, in welke functie ook, want dan zeg ik nee.'