Geachte redactie

Rebel, strijder of partizaan
Ik meen dat het tijd wordt om eens wat kritischer te kijken naar de manier waarop de media in ons land verslag doen van de strijd in Libië. De Volkskrant van afgelopen maandag bijvoorbeeld heeft het over 'rebellen', 'strijders' en 'het verzet', doelend op één partij in het conflict.

Afgezien van de verschillen in connotatie tussen tussen allerlei begrippen - 'verzet' klinkt alweer een stuk nobeler dan 'rebellen' - valt ook het impliciete fellowtraveller-achtige standpunt op, vanwaaruit ook in de audiovisuele media gerapporteerd wordt; we zien slechts beelden van wilde, joelende, zichzelf overschreeuwende jochies en jongemannen, die ongeordend en luid knallend de straat onveilig maken, ondersteund door even hijgerig maar weinig kritisch voetbalcommentaar van onze deskundigen ter plaatse, maar ach, wat maakt het uit, die jongens doen het toch voor een goede zaak, niet?

Ik zal Kadhafi geen moment de hand boven het hoofd houden. De manier waarop hij in 1969 via een staatsgreep aan de macht kwam en binnen een paar maanden zijn voormalige geestverwanten uitgeschakelde, verdient slechts een roemloos einde als vervolg. Absolute macht corrumpeert, ook in Afrika. Dat hij in de tussenliggende periode wel een paar onderbouwde staatsinrichtelijke en politiek uitgesproken ideeën had, hoe krakkemikkig dan ook in onze superieure, door Verlichting en Romantiek gekleurde blik, doet daar wellicht een of twee zandheuveltjes aan af.

De ongearticuleerde, brooddronken horden echter die nu rellend en om zich heen schietend het land onveilig maken, doen me vrezen voor nog veel meer ellende dan waar het land zich kennelijk in bevond, of je ze nu 'opstandelingen', 'vrijheidsstrijders', of 'partizanen' noemt.

Sietso Jan Nanninga, Heerenveen

Ongestoord
Leen Vervaeke schrijft dat Moammar Kadhafi '42 jaar ongestoord aan de macht kon blijven' (Ten eerste,

23 augustus). Wie de waanzin van Kadhafi's daden en ideeën in ogenschouw neemt, weet dat het tegenovergestelde ook waar is: Kadhafi kon 42 jaar gestoord aan de macht blijven.

Boudewijn Otten, Groningen

Strafrecht in de VS
In de Verenigde Staten zijn leugenaars kennelijk vogelvrij, gezien de ontwikkelingen in de zaak 'DSK versus kamermeisje'. Het is wel een beetje oppassen wie je mishandelt of aanrandt. Maar het Openbaar Ministerie laat verdachten verder met rust, mits het vermeende slachtoffer niet aan alle eisen van wellevendheid voldoet.

Onderzoek richt zich louter op geloofwaardigheid van het slachtoffer, maar niet op geloofwaardigheid van de verdachte. Het kan verkeren in een democratische rechtstaat.

Jan Atze Nicolai, Leeuwarden

Euro of democratie
Prima stuk van René Cuperus (Opinie & Debat, 22 augustus). Inderdaad ergerlijk zoals euroadepten en technocraten alleen zichzelf Europagezindheid toedichten en tegenstanders van hun oplossing wegzetten als provinciale nationalisten. Alsof Europese samenwerking niet vele gedaanten kan aannemen. Steeds meer euroadepten betrap ik op bedenkelijke, ronduit ondemocratische uitspraken en voorstellen: 'Het gewone volk heeft hier toch geen verstand van' en 'Nood breekt wet, we moeten deze crisis nu maar snel benutten.' Los van het feit dat economen en financiële deskundigen van naam het onderling ook niet met elkaar eens zijn over de oplossing, riekt dit naar 19de-eeuws paternalisme. Als de keuze is de euro of de democratische rechtsstaat, dan weet ik wel wat mijn voorkeur zou hebben.

Een treffend voorbeeld van die ondemocratische opvattingen onder euroadepten en technocraten is de uitspraak van Smit van de haven van Rotterdam. Hij vond dat ons politieke systeem de dynamiek van de markten niet meer kan volgen. Dat systeem moeten we dus aanpassen. Me dunkt dat de politiek juist weer het primaat over de markten moet terugveroveren. De verstandige marktbelemmeringen, ooit ingesteld na de vorige krach om de markten te temmen en in het neoliberale klimaat van de afgelopen dertig jaar afgeschaft, moeten we als de wiedeweerga weer instellen.

F. Klok, Groenekan

Kleuterklas
Het gedrag van Europese regeringsleiders lijkt opvallend op dat van een kibbelende schoolklas. Zo'n klassegemeenschap valt uiteen in elkaar bestrijdende groepjes. Onderlinge rivalteit wordt gevoed door wantrouwen, angst voor verlies aan populariteit, machtswellust, en afgunst. Daar wordt alle energie aan besteed. Een strenge bovenmeester is nodig om het tij te keren. In zijn rubriek verwijst Frank Kalshoven (Economie, 20 augustus) naar de Engelse monnik Willem van Ockham. Een van zijn stellingen luidde: 'Alles in aanmerking genomen, is de eenvoudigste verklaring doorgaans de juiste.' Er bestaat een cynischer variant: 'Alles in aanmerking genomen, is de eenvoudigste verklaring doorgaans stompzinnigheid.' Economie moet niet aan politici worden overgelaten. Zij hebben andere drijfveren en agenda's. Economie berust voor een groot deel op wederzijds vertrouwen. Wanneer het begrip integriteit erodeert, verdwijnt het vertouwen automatisch. Een strenge bovenmeester zou een zegen zijn, het lijkt echter onwaarschijnlijk deze onder politici te vinden. Door hun neiging alle kolen, geiten, partijbelangen en zeker ook zichzelf te sparen, blijft elke poging om tot een echte oplossing te komen, steken in een verwarrende combinatie van onduidelijke lapmiddelen. Het komt in ieder geval niet boven het niveau van een kibbelende schoolklas uit.

C. S. van de Weghe, Zierikzee

Pechtolds koffiebeker
Ook weer zo tenenkrommend de debatten gevolgd over het verzwijgen van essentiële informatie aangaande steunhulp aan Griekenland.

Oeverloos heen-en-weergezwets, veel woorden maar niets zeggen, we hebben er in Nederland een hele Tweede Kamer mee gevuld, allemaal hoogopgeleide mensen die dat heel goed kunnen. Hoe is het toch mogelijk , vraag ik mij dikwijls af.

Totdat op maandag een alles duidelijk makende foto in krant stond afgedrukt (O&D, 22 augustus), een verhelderende foto van Pechtold die in een min of meer studentikoze pose de zoveelste brief van De Jager leest. Op tafel staat een thee- c.q. koffiebeker met meerdere malen als tekstopdruk Bla Bla Bla!

Tsja.

Jos Paulissen, Heemskerk