Cultuurkritiek

Het cultuurpessimisme is springlevend. Onder de kop 'De cultuur bestaat niet meer' drukte NRC Handelsblad zaterdag een essay van Mario Vargas Llosa af waarin hij op betrekkelijk onnavolgbare wijze de gebruikelijke verdachten aanwees voor het verval: politieke correctheid, etnologen en antropologen, sociologen die literaire kritiek bedrijven, 1968, en Michel Foucault.

Vargas Llosa heeft ook verrassende ideeën. Zo lijkt hij te geloven dat er ooit een universele cultuur bestond en dat 'de cultuur van de pedofilie' en de 'punkcultuur' tegenwoordig voor beschaafd doorgaan. Vargas Llosa walgt net zoveel van pedofilie als van punk.

Dan klaagt hij nog over het verlies van het gezag van de elite. Wie goed leest merkt echter dat hij vooral klaagt over het verlies van zijn eigen gezag. Deze klaagzang moet voor 'cultuurkritiek' doorgaan.

Vargas Llosa schreef prachtige romans, maar tegenwoordig is hij een vooraanstaand lid van de I.A.N.D., The International Association of Name Droppers.

Arnon Grunberg