1090197
Tom Hanks (links) en Thomas Horn in Extremely Loud & Incredibly Close. © REUTERS

Extremely Loud & Incredibly Close: Vernietigende recensies, wel Oscarnominatie

Met The Descendants, The Artist en Hugo als grote kanshebbers voor de Oscars werden niet al te verrassende nominaties bekendgemaakt, gisteren. Bejubelde films, bejubelde acteurs, bejubelde regisseurs. Anders was dat voor Extremely Loud & Incredibly Close. Deze werd afgekraakt in de pers, maar desondanks genomineerd voor beste film.

Weliswaar is de film, die in Nederland nog in première moet gaan, gebaseerd op een internationale bestseller: het gelijknamige boek van Jonathan Safran Foer uit 2005, dat werd aangeprezen als een meesterwerk over de aanslagen in New York van 11 september 2001.

Boek (vertaald als Extreem Luid en Ongelooflijk Dichtbij) en film behandelen dat onderwerp vanuit de ogen van de 9-jarige Oskar, die zijn vader verliest door de aanslagen. En weliswaar speelt Tom Hanks mee, schreef Safran Foer zelf mee aan het script en wordt de film geregisseerd door Stephen Daldry, die eerde The Reader (2008) en Billy Elliot (2000) maakte. Maar de recensies vallen tegen.

Sterker nog: Nog nooit werd een film die een Oscarnominatie voor beste film kreeg, zo slecht gerecenseerd op het gezaghebbende Rotten Tomatoes. 48 procent score kreeg Extremely Loud daar. The Onion gaf een zeldzame 'F' als beoordeling, en stelde dat de film het immense verdriet van een stad en een gezin met een zo kostbare eigendunk dat het op de een of andere manier zowel te literair als te sentimenteel is, plakkerig en geësthetiseerd.'

The San Fransisco Chronicle
noemde de film te dun, en The Chicago Tribune vond het een voorbeeld van hoe je geen film moet maken over '9/11'. Op filmdatabank IMDB krijgt de film een 6,2. The New York Times: 'Dit is hoe kitsch werkt. Het exploiteert bekende beelden, of het nu puppy's zijn of baby's - of, zoals in deze film: de Twin Towers - en het probeert ons goed te doen voelen. Zelfs als het virtuoos gedaan is, gaat het over voelen. En ja, je mag huilen, maar als tranen worden uitgemolken zoals hier gebeurt, zou woede een eerlijker reactie zijn.'

Waren de recensies allemaal zo negatief of in elk geval neigend naar een laag oordeel? Nee, natuurlijk niet. Vanity Fair bijvoorbeeld vond dat u deze film moet gaan zien, juist omdat hij fris is en de Hollywoodcliché's vermijdt.

En zelfs de meest negatieve recensie erkende: '9/11' is een vreselijk ingewikkeld onderwerp. Is het te vroeg voor een film, net tien jaar na de aanslagen? Was het te vroeg voor een boek? De bezoekcijfers moeten dat nog uitwijzen, voor de jury van de Oscarnominaties was de film in elk geval goed genoeg voor een nominatie. Voor de belangrijkste Oscar.