Macrons regering: een mix van links en rechts, evenveel vrouwen als mannen

Mix van ministers van het hele politieke spectrum

In een poging een brug te slaan tussen links en rechts heeft de nieuwe Franse president Emmanuel Macron woensdag een regering gepresenteerd met een mix van ministers uit beide kanten van het politieke spectrum. Ook het centrum is sterk vertegenwoordigd. Eerder deze week koos Macron, zelf ex-lid van de Socialistische Partij en een man van het midden, de conservatief Edouard Philippe als premier.

De socialist Jean-Yves Le Drian (69) gaat het nieuw gecreëerde ministerie van Buitenlandse en Europese Zaken leiden. De samenvoeging toont dat Europa voor Macron prioriteit heeft.

Een andere aanwijzing daarvoor is de benoeming van de 52-jarige Sylvie Goulard, lid van het Europese Parlement en goed ingevoerd in Brussel, tot minister van Defensie. Zij volgt Le Drian op, die de post bezette onder oud-president François Hollande. De twee mannen zijn al meer dan veertig jaar goede vrienden.

Europese integratie

De goedmoedige Le Drian is de drijvende kracht achter de ongekende toename de afgelopen jaren van de Franse wapenexporten. Zo verkocht hij het jachtvliegtuig Rafale aan India en Egypte. In een vroeg stadium schaarde hij zich achter de kandidatuur van buitenstaander Macron voor het presidentschap van Frankrijk.

De rechtse Bruno Le Maire (48) gaat de scepter zwaaien over het ministerie van Economische Zaken. Ook de Duits sprekende Le Maire is een uitgesproken pro-Europeaan en een hartstochtelijk verdediger van de Frans-Duitse as. Hij kan een grote rol spelen in Macrons streven naar verdere Europese integratie.

Strategische zet

Le Maire heeft zich laten kennen als een krachtig en hervormingsgezind voorstander van de vrije markt

De benoeming van Le Maire, is - net als die van premier Philippe - een strategische zet met het oog op de parlementsverkiezingen van juni. Macron heeft een werkbare parlementaire meerderheid nodig, maar hij heeft geen van de traditionele partijen van links en rechts achter zich staan. Door zich te omringen met vertegenwoordigers van beide kampen kan Macron daar steun losweken. Onduidelijk is hoe zijn nieuwe beweging La République en Marche het zal doen in de verkiezingen.
 
Le Maire heeft zich laten kennen als een krachtig en hervormingsgezind voorstander van de vrije markt. Hij wil de arbeidsmarkt liberaliseren en fors snijden in uitkeringen. Ook daarin vinden de nieuwe president en zijn minister van Economische Zaken elkaar.

Gendergelijkheid

Macron heeft, naast zijn politieke mix, ook gekozen voor gendergelijkheid: hij heeft negen mannen en negen vrouwen tot minister benoemd. Wat daarbij opvalt is dat - behalve Goulard op Defensie - vooral vrouwen de minder gewichtige posten bekleden, zoals Sport, Overzeese Gebieden, Welzijn en Hoger Onderwijs.

Andere opmerkelijke benoemingen:
- François Bayrou, Justitie. Het 65-jarige gezicht van het midden in de Franse politiek gaf in februari Macron net het zetje dat hij nodig had door zich met zijn partij MoDem achter diens kandidatuur te scharen. Een beloning in de vorm van een ministerschap was te verwachten.

- Nicolas Hulot, Ecologische Transitie. De voormalige tv-verslaggever is een van de bekendste milieuactivisten van Frankrijk. In 2012 probeerde hij kandidaat van de Groenen te worden in de presidentsverkiezingen. Macron heeft nadrukkelijk geprobeerd personen uit het maatschappelijk middenveld in zijn regering op te nemen. Hulot (62) is daarvan een voorbeeld.

- Gérard Collomb, Binnenlandse Zaken. De populaire burgemeester van Lyon was een van de eerste socialisten die in de verkiezingscampagne de kant kozen van Macron. Als minister belichaamt Collomb (69) het Franse antwoord op de dreiging van het terrorisme.