Legerleider Thailand vraagt aftreden regering

Paochinda benadrukt geen militaire coup te plegen om de nu zes maanden durende crisis op te lossen. ‘Als een staatsgreep alle problemen zou oplossen, zou ik het doen. Maar een coup zou niets oplossen.’ De regering heeft in een reactie laten weten er niet over te denken om op te stappen.

Wurggreep
De bezetting van het internationale vliegveld Suvarnabhumi van Bangkok houdt de regering in een knellende wurggreep.
Zij begon dinsdag, toen enkele duizenden anti-regeringsdemonstranten voor de ogen van duizenden verbouwereerde passagiers door politiekordons braken en de vertrekterminals bestormden. Op en rond het luchthaventerrein raakten voor- en tegenstanders van de Thaise regering slaags met elkaar.

Woensdagochtend raakten zelfs ongeveer vijf mensen gewond door de ontploffing van een onbekend aantal bommen op het vliegveld. Wat er precies gebeurd is, is niet duidelijk. Voor de beheerder van de luchthaven was het voldoende reden om alle vluchten van en naar Suvarnabhumi voor onbepaalde tijd te schrappen. Tienduizenden toeristen zitten voor onbepaalde tijd vast in Bangkok, en tienduizenden anderen wachtten op vliegvelden elders in de wereld vergeefs op hun vlucht naar Thailand.

Met de sluiting van het vliegveld hebben de demonstranten hun grootste en ‘vuilste’ troefkaart uitgespeeld, aldus de Thaise media. De actie treft de regering midden in het gezicht. Als dít Somchai niet tot actie dwingt, dan kan niets dat. Actie, en vooral gewelddadige actie is iets wat de Thaise regering echter koste wat kost wil vermijden. Zij weet maar al te goed dat een aanval op het vliegveld kan ontaarden in een bloedbad, en dat een bloedbad zal leiden tot massale en heftige protesten, en misschien zelfs tot een militaire coup.

Koortsachtig overleg achter de schermen leidde ook woensdag echter weer tot niets. De demonstranten willen maar over één ding praten: het aftreden van de regering-Somchai Wongsawat, en dat is het enige waarover de regering níet wil praten.

Regeringsgezind bolwerk
Somchai keerde woensdag terug van een reis naar Peru, waar hij een bijeenkomst van de APEC, de landen van Azië en de Stille Zuidzee, bijwoonde. Hij vloog niet rechtstreeks naar Bangkok, maar naar Chiang Mai, een stad die sinds jaar en dag een regeringsgezind bolwerk is, waar hij veilig was voor de demonstranten. Van daaruit vloog hij met een militair vliegtuig naar een militair vliegveld buiten Bangkok, en eveneens buiten bereik van de demonstranten. Hij had meteen een spoedberaad met zijn kabinet en met de opperbevelhebber van het Thaise leger, Anupong Paojinda.

Anupong heeft zich sinds het begin van de demonstraties, in augustus, neutraal opgesteld, en zich ook tot woensdag niet gemengd in het conflict. Anupong heeft steeds geweigerd zich door de regering te laten gebruiken om het vuile werk op te knappen, maar hij heeft ook geweigerd de kant van de demonstranten te kiezen. ‘Ik dien het Thaise volk, niet de regering’, heeft hij gezegd. Hij heeft voortdurend benadrukt dat hij er niet aan denkt een militaire staatsgreep te plegen. ‘Dat staat niet op de agenda.’ Nu hij de regering heeft opgeroepen tot aftreden, wordt gespeculeerd dat hij zal worden ontslagen.

De demonstranten hopen stiekem dat het toch nog tot een coup komt, die in een één klap een einde zou maken aan het bewind van Somchai Wongsawat. Zij beschouwen hem als een marionet van de afgezette premier Thaksin Shinawatra. Na een coup is de democratie opgeschort en kan worden gesproken over de volgende wens van de demonstranten: het ontwerpen van een ‘nieuwe politiek’, die moet verhinderen dat een met geld strooiende populist als Thaksin ooit nog aan de macht komt.

Onderduiken
Met dat doel voor ogen houden ze al sinds augustus het kantoor van de premier in Bangkok bezet, en omsingelen ze sinds maandag het parlementsgebouw, waarmee ze een cruciale zitting van parlement en regering verhinderden. Dinsdag verjoegen de demonstranten het kabinet van een vergaderlocatie net buiten de stad, waar het sinds augustus zijn vergaderingen hield. De kabinetsleden moesten onderduiken op een ‘niet nader te noemen plaats’.