Derek Walcott (1930-2017) won in 1992 de Nobelprijs voor de Literatuur.
Derek Walcott (1930-2017) won in 1992 de Nobelprijs voor de Literatuur. © Pedro Rey

Derek Walcott, 'Homerus van de Caraïben', overlijdt op 87-jarige leeftijd

Liefhebbers van zijn werk noemden hem liefkozend de Homerus van de Caraïben. De Zweedse Academie zag in Derek Walcott 'de grootste dichter van de West-Indische cultuur' toen ze hem in 1992 de Nobelprijs voor de Literatuur toekende. Vrijdag overleed dichter en toneelschrijver Walcott op het Carïbische eiland Saint Lucia.

Hetzelfde eiland waar Walcott 87 jaar geleden werd geboren. Als kind in een smeltkroes van culturen: zijn moeder was trots op haar Nederlandse afkomst uit St. Maarten, zijn vader was een Brits staatsburger. In het autobiografisch gedicht 'Another Life' beschreef Walcott zichzelf als volgt: 'Ik ben maar een rooie nikker die hou van de zee, ik ben degelijk koloniaal opgevoed, er zit Nederlands, nikker en Engels in mij, en ik ben ofwel niemand, of een heel volk.'

Walcotts bekendste werk is Omeros, dat wordt gezien als een Caribische hertaling van de Odyssee van Homerus

In Walcotts poëzie ging het vaak over die gemengde afkomst en de volkscultuur op de Carïbische eilanden. Hij schreef voornamelijk in het Engels, met dank aan zijn moeder Alix Walcott die hem de liefde voor de Engelse literatuur bijbracht. Ook financieel hielp zij hem om op het naburige eiland Trinidad zijn eerste poëziebundel gedrukt te krijgen. Maar zij zou niet zijn grootste literaire erkenning meemaken, omdat moeder Walcott twee jaar voordat haar zoon de Nobelprijs kreeg overleed.

Natuurlijk was die hoogste onderscheiding voor het indrukwekkende en decennia omvattende oeuvre van Walcott, de toegankelijke en beeldende gedichten waarvan de Amerikaanse president Barack Obama een groot liefhebber was. Walcotts bekendste werk is Omeros, dat wordt gezien als een Caribische hertaling van de Odyssee van Homerus. Een omvangrijk epos over het koloniale verleden en het complexe heden van de Caribische eilanden.

Walcott verraste in zijn dankwoord vooral door de Jamaicaanse reggaelegende Bob Marley als inspiratiebron te noemen

De Zweedse Academie betitelde Omeros destijds als een 'majestueus Caribische epos in 64 hoofdstukken'. Walcott verraste in zijn dankwoord vooral door de Jamaicaanse reggaelegende Bob Marley als inspiratiebron te noemen. Het verklaart ook waarom Walcott naast poëzie, ook muziekteksten schreef  - onder meer voor de musical The Capeman van Paul Simon -  en ruim tachtig toneelstukken.

Daarnaast was Walcott jarenlang professor poëzie aan Amerikaanse en Engelse universiteiten. Zijn geliefde Saint Lucia was in zijn werk echter nooit ver weg. Uiteindelijk zou hij er op zijn oude dag naar het Carïbische eiland terug verhuizen. Om er na een lange ziekte in zijn woning te overlijden.