De Britse hoofdstad in puin in 1940
De Britse hoofdstad in puin in 1940 © AFP

De Londense binnenstad ligt in puin

Dagboek

Londen, 19 mei 1941.

Wandelde door Bond Street om inkopen te doen & ontdekte dat de hoek van Bond Street en Bruton Street, waar Speight's zat, door de klap van afgelopen zaterdag compleet is weggevaagd.

Zelfs voetgangers konden er niet door, dus liep ik Savile Row in & ontdekte dat ook die grotendeels is verdwenen. Terug naar Bond Street via Conduit Street, dat ook grotendeels in puin ligt.

Zelfs de meest vertrouwde straten zijn onherkenbaar geworden. Onthutst door de vreemde combinatie van oorlogspuin pal naast de boeketten en modieuze hoedjes van de intact gebleven winkels in Bond Street.

Gisteren, toen ik met de taxi en bovenin de bus terugkwam van Bow, dacht ik dat niets erger kon zijn dan de puinhopen die we onderweg zagen, maar dit deel van West End is al net zo erg.

Ten slotte bereikte ik Spiller's in Wigmore Street om mijn bril te laten repareren & zag dat ook hun zaak door brand en explosies geruïneerd was & achter de met planken dichtgetimmerde deur gingen mijn vertrouwde ondernemer en diens assistent te werk alsof er niets gebeurd was, terwijl hun winkel eruitzag alsof hij met touwtjes bijeen werd gehouden. Maar mijn bril kon gerepareerd worden, zeiden ze.

Vraag: wat doet het met je geest, als je voortdurend wordt omringd door de puinhopen van geliefde of vertrouwde dingen?

Vera Brittain (1893-1970), Engelse schrijfster, pacifist en feminist. Uit Wartime Chronicle - Vera Brittain's Diary 1939-1945. Gollancz, 1989.