Een anatomische model en het elektronisch patiëntendossier in een huisartsenpraktijk.
Een anatomische model en het elektronisch patiëntendossier in een huisartsenpraktijk. © anp

Huisartsen: instanties mogen patiënten niet om medisch dossier vragen

Gemeenten, verzekeraars, arbodiensten en andere instanties vragen mensen vaak om hun hele medische dossier bij hun huisarts op te vragen en te overhandigen, terwijl dit helemaal niet mag. Dat stelt de Landelijke Huisartsen Vereniging (LHV) op basis van een ondervraging van 175 van haar leden.

De LHV vertegenwoordigt zo'n 11 duizend huisartsen en huisartsen in opleiding. Van de ondervraagde artsen zei bijna 60 procent meerdere keren per jaar een verzoek van een patiënt te krijgen om zijn medisch dossier.

Negen op de tien geven patiënten inzage, maar eenzelfde aantal artsen vraagt wel waarom mensen hun dossier willen inzien. De reden, of een ervan als patiënten er meerdere hebben, is vaak dat een instantie de patiënt hierom heeft gevraagd, aldus de LHV. Andere vaak genoemde redenen zijn dat een patiënt van huisarts wisselt of de inhoud van het dossier wil controleren.

Rechten

'Het probleem is dat veel patiënten hun rechten niet kennen', aldus huisarts Carin Littooij, die tevens in het bestuur van de LHV zit. 'Twijfel je als huisarts over de verstrekking van de gevraagde informatie, dan is het verstandig dit met de patiënt te bespreken. Daarbij mag het recht van de patiënt op inzage nooit uit het oog worden verloren.'

Een woordvoerder voegt eraan toe dat instanties zich, mits ze daarvoor toestemming krijgen van de patiënt, met een gerichte vraag rechtstreeks tot de zorgverlener - in dit geval de huisarts - moeten wenden.

Wetsvoorstel zorgfraude

Vijf vragen

Uw verzekeraar kijkt in uw dossier: mag dat zomaar?

Dinsdag stemde de Tweede Kamer in met een wet waarmee fraude in de zorg moet worden aangepakt. Het wetsvoorstel 'Verbeteren van toezicht, opsporing, naleving en handhaving in de zorg' versterkt de positie van zorgverzekeraars bij het opsporen van fraude, bijvoorbeeld bij declaraties voor zorg die gedekt wordt via de verplichte basisverzekering. Ze krijgen de mogelijkheid om in de agenda van de zorgverlener te kijken of de gedeclareerde behandeling op het aangegeven moment inderdaad in de agenda stond. In het uiterste geval kan een zorgverzekeraar het medisch dossier van een patiënt opvragen bij een zorgverlener.

De tegenstanders zien een aantasting van het medisch beroepsgeheim, een hoeksteen van de zorg. Het is essentieel dat een burger vrijuit met artsen kan spreken. Dat komt de behandeling ten goede. Het is cruciaal dat de gegevens niet met derden gedeeld worden die het voor andere doeleinden kunnen gebruiken - denk aan werkgevers, banken, verzekeraars, roddelbladen, twitteraars of chanteurs.