1736996
Heleen Mees © EPA

Heleen Mees: dwars, eigenzinnig en nu ook stalker

profiel Heleen Mees is in New York gearresteerd nadat ze haar ex-geliefde, top-econoom Willem Buiter, twee jaar heeft belaagd met mails. Ze accepteerde zijn afwijzing niet. Dat overkwam haar al eens eerder.

'Wat we missen is een boek over vrouwen die genieten van seksfeestjes voor schuinsmarcheerders zoals Strauss-Kahn die altijd bezocht', twitterde Heleen Mees 14 oktober vorig jaar. De internationaal gerespecteerde Franse politicus Dominique Strauss-Kahn viel van zijn voetstuk toen zijn seksleven openbaar werd.

Voor econoom, publicist en powerfeminist Heleen Mees (44) dreigt nu een vergelijkbaar lot. Ze is maandag in New York gearresteerd op verdenking van stalking, seksuele intimidatie en bedreiging van Willem Buiter, vooraanstaand econoom bij de financiële reus Citigroup.

De twee hebben een seksuele relatie gehad. Een langdurige relatie, volgens Mees' advocate Vaneshka Hyacinthe. In 2011 heeft de 63-jarige Buiter, een Britse econoom van Nederlandse afkomst, de relatie vrij plotseling opgezegd. Mees accepteerde de afwijzing niet en bombardeerde hem vanaf dat moment met meer dan duizend e-mails.

Wulpse foto's
The New York Daily News citeert uit de aanklacht. In een van de mails wenst ze hem toe dat 'je vliegtuig uit de lucht valt'. De meeste mails van Mees, tot voor kort verbonden aan de universiteit van New York, zijn echter seksueel getint, soms voorzien van wulpse foto's van haarzelf masturberend en van naaktfoto's van andere vrouwen. Ze stuurde ook een foto van dode vogeltjes.

Niet alleen haar voormalige geliefde kreeg de gewraakte mails, ook diens vrouw en kinderen met wie Buiter in New York woont. Hij zou Mees diverse keren hebben gevraagd te stoppen, maar zonder resultaat. Toen hij haar in februari per brief sommeerde op te houden, reageerde zij met een nieuw bombardement van honderd mails.

Leedvermaak
Strafrechter Robert Mandelbaum heeft beslist dat Mees moet wegblijven van Buiter en diens familie. Ze mag hen niet bellen, nergens bezoeken, geen mails sturen, geen brieven, geen sms'jes of anderszins contact zoeken. Komende vrijdag komt de zaak opnieuw voor. De borgsom is 5.000 dollar. Toen woensdag het nieuws over haar aanhouding bekend werd, ontplofte Twitter, een medium dat ze zelf intensief gebruikte. Medelijden en leedvermaak wisselden elkaar af in de reacties.

Heleen Nijkamp heette Mees toen ze in 2002 voor 50 dollar in New York haar achternaam liet veranderen in Mees, naar de Haagse kledingzaak waar ze haar mantelpakjes kocht. Voor Amerikanen, ze woonde toen twee jaar in New York, was de naam Nijkamp niet te doen. Haar ouders waren allesbehalve blij. Ze komt uit Hengelo, volgde daar het gymnasium en studeerde Spaans en economie in Utrecht. Ze spreekt vijf talen.

Ex-geliefde
Als Nijkamp stalkte ze voor het eerst een ex-geliefde. Ze werkte toen op het ministerie van Financiën in Den Haag en kreeg een relatie met een gehuwde wethouder van die stad. Hij verbrak de relatie en er was een aanklacht nodig om haar bij hem vandaan te houden.

Ze vertrok naar New York op aanraden van een vriend. Een stad van radicale keuzes en zonder de sociale druk die ze in Nederland altijd voelde, zei ze later. Ze had economie gestudeerd, de studie die haar moeder had willen doen. Ze deed werk dat van haar werd verwacht. New York bracht de redding, haar ontslag als adviseur bij Ernst & Young en haar nieuwe naam waren de bevrijding.

Powerfeminist
Mees is in veel zaken dwars, eigenzinnig en slim. Niet per se sociaal of aardig. Ze wil zich bewijzen. Nijkamp gooit de ketenen los. Als Mees wordt ze bekend, geliefd en verguisd. In 2006 schrijft ze haar eerste opiniestuk in NRC Handelsblad, waarin ze vrouwen aanraadt eindelijk eens echt aan het werk te gaan. Ze wordt een powerfeminist genoemd, een aanjager van de derde feministische golf.

Hoogopgeleide vrouwen, vond ze, zijn het aan zichzelf en de samenleving verplicht een volwaardige carrière na te streven. Weg met het deeltijdfeminisme! noemde ze haar gebundelde columns. Het eerste exemplaar kreeg haar moeder, die altijd fulltime had gewerkt. Ze is medeoprichter van Women on Top, een organisatie die ijvert voor topbanen voor vrouwen.

Tot 2010 schreef ze een wekelijkse column in NRC en tot vorige maand in Het Financieele Dagblad. Met de Nederlandse politiek bemoeit ze zich via de PvdA-afdeling New York, waarvan ze voorzitter is. Het integratiebeleid in Nederland noemde ze onlangs kwetsend en dodelijk voor mensen met dromen, die in de Verenigde Staten wel kansen krijgen.

Seks
Ook op het terrein van de seks gingen de ketenen los. Ze wilde, zei ze in 2009 in Vrij Nederland, afrekenen met haar kuisheidsideaal, dat een relict was van haar katholieke opvoeding. Van zichzelf mag ze voortaan 'illusieloze seks' hebben, seks niet gericht op een huwelijk of zwangerschap. Op verzoek schreef ze voor het literaire tijdschrift Tirade een pornoverhaal en vroeg haar volgers op Twitter synoniemen voor neuken en klaarkomen. Volgens haar was dankzij het bestaan van internetporno het aantal verkrachtingen gehalveerd.

Ze heeft een kinderwens, maar die wordt steeds lastiger te realiseren, zei ze. Ze wil hoe dan ook nog een stap zetten, het leven is haar anders te lang en te saai. Ze is er nog niet, zei ze.