Onaanvaardbaar, vindt de PvdA. Daarom lanceerden wij een plan om die mensen een beter uitzicht te geven op een baan, dus niet alleen recht op een uitkering, maar allereerst een veel grotere kans om zelf hun inkomen te verdienen (Voorpagina, 24 mei). Gemeenten krijgen daarin een grotere verantwoordelijkheid; voor werkgevers komen er gerichte loonkostensubsidies, begeleiding en aanpassing van de werkplek.
Femke Halsema noemt dat ‘hervormingsangst’ (Forum, 29 mei). Zij roept de PvdA op de verzorgingsstaat niet te behouden, maar te hervormen. Ze vindt ook behoud van de WAO, het ontslagrecht en de AOW ‘doffe kroonjuwelen’ van de PvdA. Afschaffen dus?
Geen sprake van, is onze reactie.
In haar ingezonden artikel en in het verkiezingsprogramma pleit GroenLinks voor vereenvoudiging van het ontslagrecht voor mensen met een vaste baan. GroenLinks maakt een pijnlijke vergissing. Verslechtering van de positie van mensen met een vaste baan leidt niet tot een betere positie voor mensen met tijdelijke banen of mensen met weinig kans op de arbeidsmarkt.
Om onze economie sterk te maken op de wereldmarkt hebben we twee dingen hard nodig: meer productiviteit en meer mensen aan de slag. Dat bereik je niet door ontslag te versoepelen. Integendeel.
Maak van kinderopvang een kroonjuweel, roept Halsema. Om daar in een adem aan toe te voegen dat de PvdA akkoord gaat met bezuinigingen op de kinderopvang. Wat een onzin!
In de begroting 2007 was voor de kinderopvang 1,6 miljard euro uitgetrokken. Dankzij de PvdA werd het 2 miljard. Ook voor 2008 stond aanvankelijk 1,6 miljard in de boeken. Het is nu 2,4 miljard. De kinderopvang is en blijft ruimer dan ooit. Een daverend succes!
Inderdaad, om dat succes betaalbaar te houden zijn wel enkele maatregelen nodig. Misbruik moet worden aangepast. Geen geld naar onterecht geclaimde opvanguren. Geen geld naar bemiddelingsbureaus die niets toevoegen. Alles om kinderopvang toegankelijk en betaalbaar te houden voor de lagere en middeninkomens.
Meer mensen aan de slag, recht op aow, een fatsoenlijk inkomen bij arbeidsongeschiktheid, bescherming tegen ontslag, een betaalbare kinderopvang. Zeker, Femke, dat zijn voor ons nog altijd topprioriteiten waar we hard voor blijven vechten. Dat kan betekenen dat je moet hervormen. Zolang je maar nooit mensen hun basiszekerheden – arbeid, inkomen, wonen – ontneemt.