Afgelopen vrijdag stapte de SP-fractievoorzitter in Enkhuizen, Stella Quasten, uit de partij. Net als Yildirim, die zij steunt, wil Quasten haar zetel behouden. Maandag werd bekend dat ook het Friese Statenlid Anneke Apperloo opstapt uit woede over de wijze waarop Yildirim door het partijbureau wordt behandeld.
Quasten zegt ‘kramp in de buik te krijgen’ van de handelwijze van het partijbureau. Apperloo vindt dat dat bureau zich in de kwestie-Yildirim schuldig maakt aan ‘intimideren’. Nog zwaardere termen gebruiken (ex-) leden van de afdeling Zutphen die de zaak met Yildirim verbinden aan een ruzie tussen raadslid Johan Luijendijk en ‘Rotterdam’ (partijbureau).
‘De SP kan altijd zo mooi spreken over solidariteit, maar meer dan lippendienst is dat niet’, zegt dr. Jan Herman Verpoorten, als wetenschapper verbonden aan de Universiteit Utrecht en tot voor kort kandidaat-voorzitter voor de afdeling-Zutphen. ‘Intern is de partijleiding knalhard en wordt iedereen geschoffeerd.’
Ook in Zwolle, woonplaats van Düzgün Yildirim, houdt het geruzie aan. Drie leden van het lokale partijbestuur zijn opgestapt. Het Overijsselse Statenlid Frances Leusink heeft haar lidmaatschap van de SP opgezegd.
Yildirim werd in maart van dit jaar met voorkeurstemmen in de Eerste Kamer gekozen. Het partijbureau vindt dat hij zijn zetel moet inleveren en wil dat de lijstvolgorde van Senaatkandidaten wordt nageleefd. De partijraad van de SP heeft Yildirim opgeroepen zijn zetel op te geven. Die weigert dat te doen.
Deze week besloot het partijbestuur de kwestie voor te leggen aan een interne beroepscommissie. Volgens de SP-statuten is het oordeel van de commissie bindend voor alle betrokkenen. Maar Yildirim weet zich gedekt door de Kieswet en kan senator blijven.
Veel SP’ers vinden dat het partijbureau in personele kwesties blunder op blunder stapelt. Daarbij wordt verwezen naar de verwikkelingen rond Yildirim, de schorsing van hoofdredactrice Elma Verhey van het partijblad Tribune (zij wilde publiceren over het geruzie binnen de partij) en de manier waarop met het Zutphense raadslid Johan Luijendijk is omgesprongen.
Luijendijk heeft eind juli zijn lidmaatschap opgezegd maar wil wel raadslid blijven. Hij botste met het partijbureau over de afdracht van vergoedingen. Luijendijk verkeert in financiële problemen nu hij zijn WAO-uitkering is kwijtgeraakt omdat de keuringsarts hem arbeidsgeschikt vindt, juist omdat hij als raadslid functioneert.
Bij de SP moeten politici driekwart van hun vergoedingen afstaan aan de partijkas. Luijendijk wilde tijdelijk een groter deel behouden (‘Desnoods als lening, ik zal het heus wel terugbetalen’) maar de partij wil van geen wijken weten. ‘De leiding kan alleen maar de woorden ‘regels zijn regels’ reproduceren’, zegt Luijendijk. ‘Van zo’n partij wil ik geen lid zijn.’
Dat geldt in het Zutphense geval niet alleen voor hem. Vier van de zes SP-bestuursleden hebben hun functie neergelegd.
‘In Zutphen zie je goed hoe onze jonge partij moeite heeft met volwassen worden’, zegt Jan Herman Verpoorten, ex-kandidaat-voorzitter. ‘Ik vind het onmenselijk hoe de partijleiding met Johan omgaat. Het botst totaal met de SP-visie op solidariteit. Ik ben niet de enige die dat vindt. En wie komen er nu weer terug in de leiding van onze afdeling? De oude hap, mensen die zijn opgegroeid met die marxistische cultuur van besluit is besluit, de leiding is de baas, iedereen moet luisteren.’
Hoe krampachtig de SP de gelederen tracht te sluiten, blijkt in de kwestie van het recente vertrek van het Friese Statenlid Anneke Apperloo. Volgens haar fractievoorzitter Ad van de Kolk is zij om ‘persoonlijke redenen’ opgestapt. Apperloo en Van de Kolk hebben afgesproken het daarbij te laten, zegt laatstgenoemde.
Maar op het weblog van Yildirim blijkt dat ook Apperloo grote kritiek heeft op de wijze waarop het partijbestuur met het Eerste Kamerlid omgaat. ‘Ik kan niet uit de voeten met de manier waarop er binnen de partij met mensen wordt omgegaan’, schrijft ze.
Van de Kolk over de ruzies in de SP: ‘Zo zie je maar: SP’ers zijn net gewone mensen.’