Varken Betty heeft haar krulstaart nog. In haar zogeheten Comfort Class-stal in Raalte is zoveel ruimte dat soortgenoten niet op haar staart knagen. De varkensvriendelijk stal, een experiment gefinancierd door het ministerie van Landbouw, Natuur en Voedselkwaliteit (LNV), is een agrarisch paradijs.
Net als de rest van Nederland, blijkt na lezing van de eenmalige landbouwglossy Gerda (zie hieronder het gehele blad). Koeienstallen met waterbed, makreelvissers die de zeebodem niet beschadigen en biologische markten waar vergeten streekproducten worden verkocht. Onder anderen aan LNV-minister Gerda Verburg die graag ontbijt met haar vriendin Willy. ‘Samen opstaan, radio aan, koffie en kranten erbij. Heerlijk.’
Het tijdschrift Gerda is een ‘ode aan het groen in ons land’. Zo markeert het ministerie haar 75 jarig bestaan. De glossy wordt deze week meegestuurd met de Libelle, Flair en Margriet en bereikt zo driekwart van alle vrouwen in Nederland.
Het blad biedt interviews met innovatieve boeren: een orchideeënkweker die energie opwekt met een warmtekrachtkoppeling, een ecologische boer die probleemjongeren helpt, een melkveehoudster die streekproducten serveert in haar Bed & Brood. Geen woord over overbevissing, bio-industrie en gestaag afnemende biodiversiteit. Alleen enkele interviews over Q-koorts doen vermoeden dat Nederland toch niet zo paradijselijk is.
‘Op zich een leuk idee om beleid eens te presenteren in tijdschriftvorm’, zegt creatief directeur Rob van Vuure van Sanoma Uitgevers. Het ministerie heeft pech, stelt hij, dat de uitgave valt in verkiezingstijd. ‘Nu lijkt het opeens minder slim.’
Van Vuure stoort zich eerder aan de titel van het blad, dat na lezing niet over Gerda blijkt te gaan. Ook de coverfoto vindt hij daarom niet goed. ‘Noem het blad liever ‘75’ , want het gaat over het LNV-jubileum.’ Verder vindt hij de inhoud ‘ongelooflijk braaf en wezenloos’.
Maar waarom stuurt het ministerie dit prijzige blad alleen naar Libelle-, Flair-, en Margrietlezers? Een woordvoeder: ‘Uit onderzoek blijkt dat vrouwen nog altijd bepalen waar een gezin gaat recreëren en wat er op tafel komt.’
Gerda