Danniel Danniel.
Danniel Danniel. © Hollandse Hoogte

Danniel Danniel (1950-2017), eigenzinnige filmmaker en geroemd editor

De Israëlisch-Nederlandse filmmaker Danniel Danniel is op 4 mei in Amsterdam op 66-jarige leeftijd overleden.

'Een niet-zwijgende film met de kalme gratie van zwijgende cinema', schreef The New York Times over Danniels internationale doorbraak Ei, een speelfilm over een met kinderblik naar de wereld kijkende bakker (Johan Leysen) uit een Hollands dorpje. Ei werd onder meer geselecteerd voor het filmfestival van Cannes. Pas zeven jaar later kwam de opvolger uit, Mykosch (1995), over een journalist (Roef Ragas) die een Hongaarse regisseur interviewt, maar geen grip krijgt op de onbetrouwbare geïnterviewde. 'Ik was heel koppig na Ei', zei Danniel over die filmloze periode. 'Ik eiste van alles en wilde geen concessies doen.' Hij bleef films regisseren, ook voor de Nederlandse tv, zoals de boekverfilming Tralievader (1995), Winter '89 (1998), een liefdesdrama in een totalitair regime, en het gijzelingsdrama De zaak Braun (2000).

Danniel werd geboren in Haïfa en belandde midden jaren zeventig in Nederland, waar hij studeerde aan de Vrije Academie en Filmacademie. Hij genoot al snel een uitstekende reputatie als editor van zowel speelfilms als documentaires. Hij deed onder meer de montage van Tussenland (2002) en de documentaire Little Angels (2015). Ook monteerde hij voor Heddy Honigmann. Zij prijst zijn inzicht in de psychologie van personages. 'Hij durfde gerust dingen te verschuiven.' Danniel was al enige tijd ziek. Hij laat een vrouw en drie kinderen na.

Aanvullingen en verbeteringen: In een eerdere versie van dit artikel stond dat de regisseur een vrouw en twee kinderen nalaat. Hij laat een vrouw en drie kinderen na.