Dit gedicht kreeg de eerste prijs in de Turing Nationale Gedichtenwedstrijd
© Turing Nationale Gedichtenwedstrijd

Dit gedicht kreeg de eerste prijs in de Turing Nationale Gedichtenwedstrijd

De jonge dichteres Mieke van Zonneveld (1989) uit Hilversum is de winnaar van de vijfde editie van de Turing Nationale Gedichtenwedstrijd, het grootste poëzieconcours van Nederland. In de Zuiderkerk in Amsterdam kreeg zij de hoofdprijs van 10.000 euro voor haar gedicht 'Nee'.

De Turing Nationale Gedichtenwedstrijd is de poëzieprijs met de grootste geldprijs ter wereld voor één gedicht. Iedereen kan inzenden en de jury beoordeelt de gedichten anoniem. Er wordt alleen naar de kwaliteit gekeken. Ruim 3000 dichters uit Nederland en Vlaanderen zonden in totaal 9835 gedichten in, ongeveer evenveel als vorig jaar.

De Belg Sven Eugeen Cooremans won de tweede prijs met zijn gedicht 'Sisyphus', Jan-Willem Dijk (Groningen) won de derde prijs met  'Stenenkamer'.

Het winnende gedicht:

Nee

Soms was er een aarzeling. Een kleuter op het strand
die met zijn emmertje uit wassen ging. Ik zei ik ben
niet vies maar toch bedankt. En hij: natuurlijk ben je
vies geworden, overal ligt zand. Ik werd ellendig
wakker. Op al mijn wegen nooit één teken maar
in dromen worden ze bij menigtes gegeven.
Ooit nam ik niets in acht, ik volgde de bekoring en
zij heeft mij niet meer thuisgebracht. Er is in heel
de wereld nergens vrede, geen vader die mij terug
verwacht, er is in heel de wereld nergens vrede.

Er was in mij iets opgestaan dat niemand wist te
temmen, het joeg mij op, beloofde mij een weelderig
bestaan. Begeerte, zei mijn vader, is de wortel van het
kwaad. Ik leerde dat het waar was maar ik leerde het
te laat, de uitgestrekte leegte vrat me op en heeft me
uitgebraakt. Er is in heel de wereld nergens vrede
geen vreugde die niet tegenstaat, er is in heel de wereld
nergens vrede. Dit is mijn overtuiging en ik zoek haar
tot op heden in een emmer aan een kleuterhand. Hij
nadert en ik zeg tot in den treuren nee bedankt.